Wandelweek met de "Zillertaler Bergbahnen"

Ried is een gemeente in het Zillertal en behoort tot het district Schwaz in Tirol.

• Inwoners: 1265 (2007)
• Oppervlakte: 9,4 km²
• Zeespiegelhoogte: 573 m

Ried ligt zowat in het midden van het Zillertal, links van de Ziller. De gemeente bestaat uit Kleinried, Großried en Taxach aan de Riedbach en uit Riedberg, gelegen op een  berghelling. Ried leeft van toerisme in de twee seizoenen, de deelgemeente Riedberg leeft voornamelijk van de landbouw. 

Thema van deze week: wandelingen met de "Zillertaler Bergbahnen" en ......

Programma

Zaterdag 23 augustus: heenreis naar het Zillertal via de Tegernsee en de Achensee.

Gruitrode - Ried im Zillertal is ca. 840km. Deze afstand is te doen in ca. 10 uur, inbegrepen: een paar rustpauzes, één tankbeurt en hopen op niet teveel file's.

Omdat Rina & ik in juni 2009 naar Achenkirch aan de Achensee gaan opteren we om niet over Rosenheim te rijden maar om aan afrit Holzkirchen de autosnelweg te verlaten en om via de Tegernsee naar de Achensee te rijden. De afstand verkleint een 30-tal km, Hotel Platzlhof in Ried im Zillertal zal een paar uur later bereikt worden; we hebben en nemen ons de tijd.

                           Zicht op Achenkirch, de Achensee en het Rofangebergte.

Zondag 24 augustus: Zell am Ziller, Kreuzjoch Achterbahn: wandeling naar de Kreuzjochhütte, Kreuzwiesenhütte en de Wiesenalm.

Dalstation in Zell am Ziller: 575m

Tussenstation Wiesenalm: 1309m

Bergstation Rosenalm:  1760m

* Wandeling van Rosenalm via wandelweg nr. 10 naar de Grindlalm (1831m) en zo naar de Kreuzjochhütte (1904m). Dit is een lichte wandeling voor iedereen te doen met zeer mooie uitzichten op het Zillertal. De Kreuzjochhütte is vaak ook een tussenstation voor de wandelaars die naar de Kreuzjochalm (2100m) - momenteel geen bediening meer - de Törljoch (2189m), de Karspitze (2264m) of de Kreuzjoch (2558m) gaan. Omdat er geen bediening meer is op de Kreuzjochalm en omdat het onze eerste wandeldag is, kiezen Rina & ik er voor om niet hoger te gaan maar om naar de Kreuzwiesenhütte te wandelen. Maar eerst genieten van al dat mooie dat deze hut en haar omgeving te bieden hebben.

Wandeltijd: 1 uur

* Wandeling via wandelweg nr. 10 van de Kreuzjochhütte naar de Grindlalm en dan via wandelweg nr. 11 door naar de Kreuzwiesenhütte (1884m). Deel twee van deze wandeling, Grindlalm - Kreuzwiesenhütte, is ook een stuk van de "Schmankerlweg". Ook dit is een heel gemoedelijke wandeling op brede wandelwegen maar zonder uitzichten omdat we steeds tussen de bomen wandelen. Kort voor de Kreuzwiesenhütte komen we een aantal wandelaars tegen die een behoorlijk kleurtje hebben en wat kortademig zijn. Als we de hut voor eerst zien liggen zien we ook waarom; vanaf de hut tot de "Schmankerweg" gaat het behoorlijk omhoog, voor ons lekker steil naar beneden. Het is in en rond de Kreuzwiesenhütte behoorlijk druk; het is zondag en de hut is ook met de wagen bereikbaar. Dit is niet ons ding.

Wandeltijd: 1h20' 

Schmankerlweg

Genießen Sie eine ca. einstündige, gemütliche Wanderung von der Rosenalm zur
Kreuzwiesenhütte und freuen Sie sich dabei auf Original Zillertaler Spezialitäten. Die
Auffahrt erfolgt bequem mit der Kreuzjoch-Achterbahn in Zell am Ziller. Von dort führt ein
Wanderweg über Almwiesen und kleine Wälder zur Kreuzwiesenalm. Damit die Vorfreude
perfekt ist, werden Ihnen einige Zillertaler Köstlichkeiten bereits am Wegesrand präsentiert
und angekündigt.
Als kleines Mitbringsel und zum Nachkochen haben wir ein Rezeptbüchlein für Sie vorbereitet.
Sie müssen aber nicht auf Zuhause warten, um die Zillertaler Spezialitäten selber
zu kochen: Auf der Kreuzwiesenalm und in anderen Gastronomiebetrieben werden Ihnen
diese Spezialitäten angeboten.

Gehzeit: ca. 2 Stunden, Wanderschuhe erforderlich!
Ausgangspunkt: Rosenalm
Höhenunterschied: ca. 100 m

* Wandeling via een "Schrotter-" en "Waldweg" van de Kreuzwiesenhütte naar het tussenstation Wiesenalm (1309m). Omdat we het steile stuk terug naar de "Schmankerweg" willen vermijden wandelen vanaf de Kreuzwiesenhütte naar het tussenstation Wiesenalm. Het eerste stuk is een "Schrotterweg", toegankelijk voor auto's, het tweede stuk is een "Waldweg". Volgens de eigenaar van de Kreuzwiesenhütte is alles heel goed aangegeven. Dat laatste moeten we met een korreltje zout nemen want op het einde is het echt zoeken naar bordjes van het tussenstation. Ook in de Wiesenalm is het vrij druk, vooral ouders met kinderen die met de "Gondelbahn" hier een ijsje komen eten.

Wandeltijd: 1h15' 

Maandag 25 augustus: Mayrhofen, Ahornbahn: wandeling naar de Edelhütte en Panoramarondwandeling Ahorn. 

Dalstation in Mayrhofen / Kumbichl: 688m

Bergstation: 1963m

Wandeling: Wandeling van het bergstation naar de Edelhütte via wandelweg nr. 514 en nr. 42.  

Duur: heen en terug in ca. 3h - 3h30'

Hutten: Bergrestaurant Panorama (1952m) - Ahornhütte (1965m) - Filzenalm (1908m) - Filzenstadl (1975m) - Edelhütte (2238m)

Het is de bedoeling van Rina & mij om deze week een drietal wandeling te maken in Mayrhofen: ééntje in Ginzling, ééntje met de Penkenbahn en ééntje met de Ahornbahn. Omdat we nogal nieuwsgierig zijn naar de nieuwe en toch speciale Ahornbahn kunnen we niet laten om de wandeling naar de Edelhütte (2238m) vandaag op het programma te zetten.

Volgens de gegevens is er in de "Großraumgondeln" - gondelbus - plaats voor 160 Personen. De Ahornbahn is daarmee de grootste gondel in Oostenrijk. Eenmaal plaats genomen in de gondel - er zijn een aantal zitplaatsen, de rest staanplaatsen - stel ik mijn vragen bij het aantal 160. Nooit wil naar boven met dit aantal. Indien men geen zitplaats heeft - was ons geval in het opgaan - vind ik de rit niet erg comfortabel. 

     ° Technische gegevens

          Hoogteverschil: 1300m - Afstand: 3045m - Snelheid: 10m/sec - Personenvervoer: 1200/h - Reistijd: 6,33 min. - 

     ° Gondelgegevens

          Gondelafmetingen: L=9,00m x B=4,60m x H=2.20m - Gewicht: 5000kg - Personenaantal: max. 160

Een ander nadeel - is mijn persoonlijke mening - is dat er telkens boven een grote groep tegelijk aankomt. Op het Ahornplateau kan je in de zomer de keuze maken uit een aantal wandelingen, waaronder de panoramarondweg aan het bergstation en de wandeling naar de Edelhütte. In ons geval gingen bijna al de medereisgezellen richting de Edelhütte en dan lijkt het toch een beetje op massatoerisme.

De Edelhütte staat omschreven als "leichte Wanderung" en te doen vanaf het "poortje" in 1uur. Als je de hoogtes bekijkt van het bergstation (1963m) en de Edelhütte (2238m) dan lijkt dat ook zo. Maar .... vele wandelaars die samen ons de tocht aanvatten hebben geen geschikt schoeisel aan, het wandelpaadje is vrij smal, bezaaid met grote stenen, steeds golvend met behoorlijk wat steile stukken. Al snel merken een aantal wandelaars dat dit niet hun ding is en keren terug wat op dit pad ook niet altijd vlot verloopt. 

Ook foto's maken - de uitzichten zijn echt fantastisch - geeft ook zo zijn problemen want telkens als ik een foto wil maken moeten mensen wachten of mij passeren, meestal dan nog aan de voorkant van mijn toestel. Achteraf had ik beter geen foto's gemaakt want 's avonds blijkt dat ik "rode vlekken en strepen" op het meeste van mijn foto's heb. 

De wandeling naar de Edelhütte is zeker een aanrader - het wandelpad, de uitzichten op het Zillertal, de flora en de hut zijn zeker de moeite - maar dan liefst in andere omstandigheden. Uiteindelijk doen we 1h45' over de volledige wandeling vanaf het bergstation en de kleine afslag naar het Zillertalplatform tot aan de Edelhütte.

Binnen in de Edelhütte is het "bomvol", hoe kan het ook anders. Rina & ik besluiten om hier enkel een soepje te eten en zo snel mogelijk terug te keren om dan nog de panoramaweg te doen aan de Ahornbahn en daar nog iets te nuttigen in één van de hutten.

Wandeling “Panoramarundweg Ahorn”

Dit is een lichte wandeling van ca. 1 uur door “Latschenfelder” en Almböden”. Vanaf de panoramaplatformen “Zillertal” en “ Stillupstal” heeft men een prachtig uitzicht op de Zillertaler Centraalalpen en op de Stillupstausee.

Vanaf het bergstation wandelt men naar en rond de idyllische Ahornsee met zicht op de 200 jaar oude Filzenalm. In de “Ruhegarten” kan men genieten van de heerlijke stilte die de bergen hier te bieden hebben.

Dinsdag 26 augustus: Ginzling - wandeling naar de Tristenbachalm en het Steinbockhaus. 

"Ausflug" Ginzling 

Het "alpinistendorp" Ginzling ligt op een hoogte van 999m in de Zemmgrund, één van de zijdalen van het achterste Zillertal, in de fantastische en fascinerende bergcoulisse van het Landschapspark Zillertaler Alpen. Ginzling is voor vele toeristen een typisch tirolerdorpje dat ze passeren op hun weg naar de Schlegeisspeicher (1782m). De rijweg vanuit Mayrhofen kan via de tunnel - beurtelings rijden - of via de oude smalle weg langs de rotswand. Omdat er aan de tunnel veel voertuigen stonden verkoos ik om de oude weg te nemen maar daar had ik na een halve kilometer al spijt van. Deze bergweg is echt smal, tegenverkeer is bijna niet mogelijk. Met knikkende knieën ben ik in Ginzling aangekomen. 

Ginzling is het ideale uitgangspunt voor wandelingen en tochtjes in de imposante natuur. Dit jaar komt het Floitental aan de buurt. Als we hier in de komende jaren terugkeren met ons twee dan doen we zeker de wandeling in Zemmgrund. Hier zal je zeker niet omkomen van honger of dorst want hier liggen de hutten "voor het oprapen": Alpengasthof Breitllahner (1257m) - hier is ook betaalparkeerplaats - Jausenstation Klausenalm (1301m) - Schwemmalm (1350m) - Grawandhütte (1636m) - Alpenrosehütte (1878m) en als we nog honger of dorst hebben is er nog de Berliner-Hütte (2042m).

                            Zicht op Ginzling

Floitental

Het is de bedoeling van Rina en mij om vanuit Ginzling een drie à vier uur durende wandeling te maken in het Floitental, in de volksmond "die Floite", en dit van de parking in Ginzling via de Tristenbachalm (1177m) naar het Steinbockhaus (1382m). De Floitenbach is steeds onze metgezel in dit stukje paradijs op aarde. Voor vele wandelaars is niet het Steinbockhaus het eindpunt maar de Greizer Hütte op 2227m. 

Het Floitental is verkeersvrij vanaf de Tristenbachalm en dan enkel toegankelijk voor de "Hüttentaxi" tot de materiaallift van de Greizer Hütte.

Wandeling parkeerplaats Ginzling - Tristenbachalm

Hoogteverschil: 178m

Asfaltweg en verkeer toegelaten tot aan de Tristenbachalm - hier is parkeerruimte.

Taxibusprijs Ginzling - Tristenbachalm: 3€

Wandeltijd: ca. 50'.

Wandeling Tristenbachalm - Steinbockhütte

Hoogteverschil: 205m

"Schrotterweg" en vervoer met taxi mogelijk. 

Taxibusprijs Ginzling - Steinbockhütte: 6€

Wandeltijd: ca. 1uur.

Woensdag 27 augustus: wandeling Krimmler Achental en bezoek aan de Krimmler Wasserfälle.

"Ausflug" Krimmler Achental

Het Krimmler Achental is een zijdal van het Salzachtal im Pingau / Salzburgerland en heeft de Krimmler Ache als rivier. Het dal is de grens tussen de Zillertaler Alpen in het westen en de Venedigergruppe - behoren tot het gebergte van de Hohe Tauern - in het oosten.

Het dal begint in Krimml aan de Krimmler Watervallen en loopt tot het daleinde aan de Krimmlerkees op een hoogte van 1804m. Op een hoogte van 2324m aan de Krimmler Ache ligt de Warnsdorfer Hütte, in het midden van het dal ligt het Krimmler Tauernhaus (1631m) en de Hölzlahneralm (1583m). 

Het Krimmler Achental is verkeersvrij, vóór 10 uur en na 16 uur enkel voor officiële taxibussen toelaatbaar en overdag enkel toelaatbaar voor de taxibus van het Tauernhaus.

Om 9 uur hebben we een afspraak aan de toeristische dienst in Krimml met de taxibus van het Tauernhaus die ons voor 11€ per persoon aan hun "berghuis" zal afzetten. Omdat we met een paar personen teveel zijn, gaan Rina & ik niet met de bus maar met de auto van een gids. Het ritje duurt ongeveer een half uur maar mocht best wat langer geduurd hebben. Wie kan beter uitleg geven over Krimml, het Krimmler Achental, de watervallen, de flora en fauna, .... als een gids. Ik ben nooit karig met vragen en onze gids geeft op elke vraag een "spreekbeurt" als antwoord. Konden we de dag nog beter beginnen. 

We parkeren op het erf van het Tauernhaus en kunnen het natuurlijk niet laten om binnen eens te gaan "piepen" en een tasje koffie te drinken, al is dit laatste maar een uitvlucht om alles eens "grondig" te bekijken. Er is een "Stube" van meer als 400 jaar en rond deze plaats is de hut langzaam uitgebreid tot het prachtig huis wat het nu is. Het is er opvallend "net" binnen en het personeel loopt er elkaar voor de voeten. Hier verwachten ze vandaag met dit prachtig weer nog meer volk.

                            Zicht op het Tauernhaus en de Krimmler Ache

                             Zicht op de Hölzlahneralm

                                      Krimmler Ache: iets sneller, iets ruwer

                                      We zijn er bijna ......

                                        ..... en hier helemaal, de eerste duik naar beneden aan de Schettbrücke - 1460m

"Ausflug" Krimmler Wasserfälle

De Krimmler Wasserfälle zijn met een totale hoogte van 380 meter de hoogste waterval van Europa. Ze liggen vlakbij het dorp Krimml in Oostenrijk in het nationale park Hohe Tauern. De waterval komt voort uit de Krimmler Ache die aan het einde van het hoger gelegen Krimmler Achental in drie fases naar beneden stort. Daarna mondt de Krimmler Ache uit in de Salzach, die daarna in de Inn uitkomt om zo de Donau te bereiken. De bovenste fase heeft een val van 140 meter, de middelste van 100 meter en de laagste weer van 140 meter.

De Krimmler Ache is een gletscherbeek waardoor de hoeveelheid water sterk varieert. In juni en juli stroomt er 20.000 m³/h water terwijl dit in februari 500 m³/h is. De grootste hoeveelheid werd op 25 augustus 1987 gemeten en wel 600.000 m³/h.

Sinds de 18de eeuw gaan voornamelijk Britten uit interesse op reis naar de Krimmler Wasserfälle. Om er voor te zorgen dat de toeristen zonder moeite meer van de Krimmler Wasserfällen kunnen zien, bouwt Ignaz von Kürsinger uit Mittersil in 1835 een weg tot aan de bovenste fase van de waterval. 1879 verbetert de Oostenrijkse alpenvereniging (ÖAV) de weg tot een meer toegankelijke panoramaweg. De watervallen worden jaarlijks door ongeveer 400.000 mensen bezocht. 

Wandeltijden van onder naar boven

Kürsinger Platz 1090m - hoogste punt derde waterval (140m): 10'

Hoogste punt derde waterval - hoogste punt tweede waterval (240m): 30' à 40'

Aan het hoogste punt van de tweede waterval is een kort vlak stuk, Schönangerl 1330m genaamd.

Schönangerl - Schettbrücke 1460m : hoogste punt eerste waterval (380m): minimum 1 uur.

TIP: met de taxibus kan men zich de hele dag tot aan de Schettbrücke - hoogste punt van de watervallen - laten brengen, kostprijs 8€ -inkom Krimmler Wasserfälle inbegrepen.

                             ..... de eerste duik naar beneden aan de Schettbrücke

Donderdag 28 augustus: Fügen, Spieljochbahn: wandeling Spieljoch, Geolsalm en Gartalm

Vandaag trekken Rina en ik naar Fügen. Met de Spieljochbahn in 15 min. van het dalstation (634m) naar het bergstation (1860m) en dan wandelen naar …… 

Tot nog toe heb ik altijd een planning en een beeld van hoe er onze dag zal uitzien; welke wandeling, soort wandeling, moeilijkheidsgraad, wandeltijd, welke hutten er onze wandeling liggen, enz.

Van het wandelgebied Spieljoch – en ook morgen op het Penkenplateau – heb ik dat niet en moeten we nog beslissen wat we eigenlijk gaan doen als we boven komen. 

Dalstation: 634m

Mittelstation: 1189m

Bergstation: 1860m

Wandeling: Bergstation - Spieljoch (1920m) - Geolsalm (1733m) - Gartalm (1849m) - Geolsalm - Bergstation 

Duur: ca. 4h30'.

Hutten: Geolsalm (1733m) - Gartalm Hochleger (1849m) - Alpengasthof Kohleralm (1190m) 

Uiteindelijk beslissen we om naar het kruis op de Spieljoch (1920m) te gaan – dit is ook het Barfußpfad Spieljoch -  en dan via het bergpad nr. 5 naar de Geolsalm te wandelen. In goed 10’ staan we bij het kruis waar we zeer mooie uitzichten hebben, zeker bij dit prachtig weer. 

Vanaf het kruis vertrekt er een smal bergpaadje, bezaaid met stenen, richting Geolsalm/Gartalm. Wat “oudere” wandelaars hebben op dit erg oneffen padje echt moeite en komen terug naar beneden. Rina en ik doen dit paadje wel en komen tot de vaststelling dat we ook een wat gemakkelijker pad hadden kunnen kiezen als we vanaf het Spieljochkreuz  terug naar beneden gewandeld waren. Ik heb al betere bewegwijzering gezien dan hierboven en onder op de afslag staat zelfs geen bord. Opvallend is ook dat de gele wandelbordjes die in heel Oostenrijk terug te vinden zijn hier niet aanwezig zijn.

Na een uur wandelen hebben we terug een probleem. Op een drietak moeten we – wij zijn ondertussen met een groepje van ca. 10 personen - beslissen of we eerst naar de Geolsalm gaan of naar de Gartalm, maar de oude donkere bordjes geven niet goed aan welke van de drie wandelwegen waar naar toe gaan. Mijn wandelkaart geeft uiteindelijk uitsluitsel en het merendeel loopt over de kam verder naar de Gartalm, Rina en ik maken de steile afdaling naar de Geolsalm.

We zijn de eerste gasten en het onthaal is hartelijk; eerst van de “almkeffer”, dan van de Almwirt en nog later van de mooie vriendelijke dienster. Het is zoals het gezegde : “Hoe later op de avond, hoe schoner het volk”. Hier is het in de schaduw goed vertoeven.

Omdat er aan de Geolsalm een bord staat dat de Gartalm maar 2km van deze hut verwijderd is besluiten Rina & ik om ook de Gartalm te doen al ligt de “Schrotterweg” volledig in de blakende zon. Twee kilometer is nu ook geen afstand, alleen is afstand in Oostenrijk anders dan bij ons. Onze raming van een half uur wordt iets meer dan een uur met op het einde een serieuze helling. Als we de Tirolervlag zien van de Gartalm – hopen we toch - dan zouden we er toch bijna moeten zijn, alleen staat de vlag niet vlak bij de alm en komen er nog een paar bochten extra aan.

We informeren bij de “Wirt” of we onweer mogen verwachten en nu dat niet zo is besluiten we om hier wat langer te blijven en ook iets te nuttigen. 

De terugweg tot de Geolsalm is identiek als de heenweg maar vanaf de Geolsalm nemen we niet meer het bergpad maar de “Wiesenweg” richting bergstation Spieljoch. Deze “Wiesenweg” is een mooi, smal wandelpad, geplaveid met koeienstront dat overgaat in een “Wandersteig” – licht hellend bospad met alpenrozen - en dat ca. 200m onder het bergstation uitkomt op de “Schrotterweg” naar Bergsee Arzjoch. Dit stukje tot boven is nog een “kuitenbijter”. 

In het middenstation stappen we uit om een bezoekje te brengen aan Alpengasthof Kohleralm waar het heerlijk vertoeven is: zeer mooi interieur, gezellig en groot terras met prachtige uitzichten en vlotte, vriendelijke bediening. Dit is een aanrader voor iedereen die met de Spieljochbahn onder weg is.

Het is voor Rina & mij een mooie afsluiter van een prachtige dag die met veel vraagtekens begon. 

Vrijdag 29 augustus: Mayrhofen Penkenbahn: wandeling op het Penkenplateau. 

Vandaag is het onze laatste dag van de Zillertal Activcard – prijs 2008 voor 6 dagen per persoon is 43 €. We besluiten om te gaan wandelen op het Penkenplateau in Mayrhofen zonder te weten wat ons daar te wachten staat, net als gisteren in Fügen. Daar is het prima voor elkaar gekomen en dat zal vandaag, bij alweer erg zonnig weer, niet anders zijn. Heen en terug met de Penkengondel op grote hoogte over het Asteggertal heeft zo wie zo als iets. 

TIP: de grote parkeerplaats van de Ahornbahn is ook gratis voor de bezoekers van de Penkenbahn, gelegen op een paar honderd meter van elkaar. 

Eenmaal boven genieten we even van de panorama’s. Dan op zoek naar wat we eigenlijk willen doen. “Op zoek” is echt de juiste uitdrukking. Hier staan wel de gele bordjes maar enkel met de vermelding “Penkenjoch”. Ik had eigenlijk verwacht dat ik hier ook de bordjes zou vinden van de hutten die hier voor het oprapen liggen: Gschösswandhaus (1762m), Bergrast (1795m), Pilzbar (1795m), Penkenhaus (1800m), Penkenalm (2008m), Vroni’s Schialm (2095m), Penkentenne (2095m) - Penkenjochhaus (2095m). Jammer genoeg niet.

Dan zal ons uittreksel van de wandelkaart uitsluitsel moeten brengen, al ben je dan niet wijzer wat de moeilijkheidsgraad en de wandeltijd betreft.

Vanaf het bergstation vertrekt er ook een zetellift naar de Penkenalm – ook gratis met de Zillertal Activcard - en daar wordt gretig gebruik van gemaakt. Rina & ik zijn nu eenmaal hier om te wandelen en dus vertrekken we richting Penkenjoch en zien wel wat het wordt. 

De wandeling tot aan de Penkenalm is een mooie, steeds omhooglopende wandeling via een “Schrotterweg” met verrassend mooie uitzichten op de Hoarberg, de Hoarbergalm en de Finkenberger Panoramaweg. Van dit stuk hebben we volop genoten omdat we zowat alleen waren, de rest van de “wandelaars” overbrugde de afstand boven ons hoofd zonder één drup zweet.

Deel twee is een makkie, maar noodzakelijk om aan de rest van de hutten te geraken. Na een klein half uur zitten we op het terras van de Penkentenne, gelegen aan het bergstation van de Finkenberger Almbahnen. Andere hutten die hier nog liggen zijn de Vroni’s Schialm en het Penkenjochhaus. Hier kan je wel een tijdje vertoeven, alleen moeten we er voor zorgen dat we op tijd terug zijn aan het Bergstation Penkenbahn.

Zouden we dat wel doen? We kunnen toch ook de lift nemen naar Finkenberg, daar alles eens gaan bekijken – ook de terrasjes - en dan met het openbaar vervoer naar de parking Ahorn in Mayrhofen waar onze auto staat - alles inbegrepen in de Zillertal Activcard.

Net als gisteren in Fügen is deze dag in Mayrhofen/Penken/Finkenberg niet echt voorbereid en toch 200% meegevallen. Zou ik het in de toekomst toch wat anders moeten gaan aanpakken? Misschien is de combinatie van de twee ook de gulden middenweg.

Zaterdag 30 augustus: wandeling van Ried im Zillertal naar Kaltenbach en terug.

Vandaag is onze laatste vakantiedag in Ried im Zillertal. Omdat we de hele week toch al behoorlijk "gepresteerd" hebben doen we het vandaag - bij een temperatuur van ca. 28° in het dal - rustig aan en wandelen van Ried naar Kaltenbach via een stuk van de Wöscher-Weg, via de Wöscherkapelle naar de Marienkapelle om dan via de Ziller terug te keren. Rina & ik maken in Kaltenbach ook enkele terrasjes, waaronder Gasthof Hochzillertal. Door toeval komen we in gesprek met de eigenares en een half uur later hebben we het hele gasthof van binnen en buiten gezien; restaurant, bar, zithoek voor de gasten, twee types van kamers, parkeerplaatsen voor bus en auto's,  ..... Hier is plaats voor 60 personen en de prijs per dag per persoon valt reuze mee. Als Hotel Platzlhof ons geen aanvaardbare groepsprijs kan maken dan hebben we zo wie zo een hotel voor 2010 in het Zillertal. Waartoe een dorpswandeling kan leiden.

Boven