Feichten / Kaunertal / Tirol

van 25 aug. tem 2 sept. 2007

Hotel Kirchenwirt***

Kaunertal.

Het Kaunertal is een zijdal van het Oberinntal, gelegen in de Oostenrijkse deelstaat Tirol. Het dal buigt bij Prutz van uit het Inntal af richting de Gepatschferner, één van Oostenrijks grootste gletschers. Kaunertal (1273), Kaunerberg (1270 m) en Kauns (1050 m) zijn de gemeentes van het Kaunertal. De gemeente Kaunertal bestaat dan nog uit de gehuchten: Nufels, Platz, Vergötschen, Unterhäuser, Feichten en Grass. Na Grass staat de "Mautstelle" en begint de eigenlijke Kaunernaler Gletscherstrasse. 

Het kleine zijdal met slechts 600 inwoners heeft mede door het skigebied van de Kaunertaler Gletscher tussen 2750 en 3200 m de laatste jaren grote bekendheid gekregen en dit vooral door de uitbouw van de gletscherstraat.

Ook in de zomermaanden is het dal zeer aantrekkelijk. Op de flanken van de 3535 m hoge Weißseespitze liggen meerdere gebieden waar men in de zomer kan wandelen, mountenbiken en zelfs nog kan skieën. Enkele van deze gebieden zijn: Hohe Aifner (Aifneralm-1980m), Verpeilalpe (Verpeilhütte-2016m), Fissladtal (Fissladalm-1988m), Wurmtal (Wurltaler See), Kaiserbergtal, Weißseeferner (Bergrestaurant Weißseeferner-2751m), Gepatschferner (Naturpfad Gepatschgletscher).  

Fotogalerie starten.

Feichten ligt zowat in het midden in het dal en is tevens ook ons vakantiedorp waar naast de kerk ons Hotel Kirchenwirt ligt. Hier bevindt zich ook het Kaunertal-Center, een groot sport- en vrijetijdscentrum met o.a. overdekt zwembad, sauna, solarium, stoombad, kegelbaan, fitnesscentrum, tennisbanen en een restaurant. Het Kaunertal-Center is voor de hotelgasten van Kirchenwirt gratis toegankelijk.

Kaunerberg ligt met zijn vele kleine buurtschappen op een hoogte tussen 1270 – 1600 m op de zonnige zuidhellingen van het dal. Ook Kauns ligt aan de zuidzijde aan de ingang van het dal. Het dorp wordt overheerst door de burcht Berneck, die in vervlogen tijden waakte over de toegang van het Kaunertal. Nu is de burcht in privé bezit en het zijn de huidige eigenaars die ze terug in de oorspronkelijke staat hersteld hebben.

Hotel Kirchenwirt***.

 Foto's zijn eigendom van Hotel Kirchenwirt***

Hotel Kirchenwirt*** is gelegen in het dorpscentrum van Feichten naast de kerk en op 200m van het Kaunertal-Center met o.a. overdekt zwembad, fitness, beachvolley, kegelbanen, openlucht tennisbanen, schietstand, zonneweide, …

Dit gemoedelijke, familievriendelijke hotel onder leiding van de familie Larcher biedt u: receptie met gratis safe, restaurant, bar, lounge, Kiwi-café (met pizzeria en draadloze internethoek), zonneterras, kinderspeelplaats met klimmuur, 50 kamers (95 bedden) in verschillende categorieën, ….. en een geweldige keuken. Sauna en dampbad zijn gratis, solarium en internethoek zijn tegen betaling.

Bij deze willen Rina en ik de familie Larcher, maar heel in het bijzonder zoon Martin, bedanken voor de goede ontvangst, de gastvriendelijkheid gedurende heel de week en vooral de geweldige medewerking van Martin voor onze busreis in 2009.

Fotogalerie openen.

Programma:

Zaterdag 25 augustus 2007: Heenreis met een stop aan de Weissensee in See/Füssen  

Klokslag 5h15' verlaten Rina en ik Gruitrode richting het Kaunertal in Oostenrijk, maar daar liggen nog ca. 780km en ca. een halve dag autorijden tussen. We kiezen voor de reisweg:  Aken - Kerpen - Koblenz - Ludwigshafen - Karlsruhe - Stuttgar t - Ulm - Memmingen - Kempten - Pfronten - Reutte - Fernpass - Imst - Landeck - Prutz - Kaunertal. Voor de eerste 518km hebben we zeker de juiste keuze gemaakt want deze afstand doen we in ca. zes uur met twee pauzes; in Rasthof Moselblick en in Bad Gruibingen. 

Als we hier om 11h terug vertrekken begint het verkeer te stokken maar zonder van stilstaand verkeer te spreken. Als we in See/Füssen de Weissensee zien liggen besluiten we om hier een langere pauze in te lassen want het is nog vroeg en er rest ons maar ca. 100km te gaan. In deze laatste kilometers zit wel nog de Fernpass en dat is zeker niet mijn favoriete pas en zeker niet na vandaag. Op de laatste 100 kilometer doen we 2h15' en daar is de Fernpass de enige schuldige. Volgende keer rij ik op Lindau/Bregenz, zeker weten. Het is 16h30' als we de parking van Hotel Kirchenwirt oprijden.

Ons blijft voor de eerste dag enkel nog uitpakken, wat genieten van het uitzicht vanaf ons terras en ons laten verrassen wat het avondmaal betreft. Hier hebben we meer geluk dan op de Fernpass. 

                                    Foto's in Feichten / Kaunertal, de eerste twee genomen vanaf ons terras. 

Zondag 26 augustus 2007: H. Messe in Kaltenbrunn en eerste deel van de Kaunertaler Gletschestrasse.

H. Messe in Kaltenbrunn

Vandaag brengen Rina en ik om een heel speciale reden een bezoek aan de Wallfahrtskirche Kaltenbrunn, voor ons is dit een soort bedevaart. We parkeren onze auto in Nufels, een gehucht met vijf huizen, en wandelen onder een stralende zon naar Kaltenbrunn. Het geluk hebben we ook eens mee want om 10h30' begint de zondagsmis. De manier van "misdoen" is in het katholieke Tirol toch heel anders dan bij ons, we staan hier meer recht dan dat we mogen zitten, ook op de knieën is er nog bij en er wordt heel veel gezongen, door iedereen. Merkwaardig is ook dat tijdens de consecratie de koster de klokken gaat luiden. Opvallend is ook dat na de mis iedereen met iedereen nog een babbel slaat, gehaast om naar huis te gaan is hier niemand.

Fotogalerie starten.

Van ver goed erkenbaar ligt op een helling de bedevaartskerk “Maria Himmelfahrt” en het “Widum”, 

de oude pastoorswoning die nu dienst doet als gasthuis.

Volgens een legende bouwde Ridder Erbo Schenkenberg in het jaar 1285 als boete voor een begane moord in Kaltenbrunn op 1260m hoogte een kapel op de plaats van de huidige kerk. In 1511 werd Kaltenbrunn bedevaartsoord voor de “Landsknechte”.  Na een renovatie van 6 jaar volgde in 1982 de feestelijke heropening van de huidige kerk die door de natuurelementen volledig was aangetast.

Pronkstukken zijn altaren en -figuren uit de jaren 1700, het “Thamaschkruis” uit 1697 [het laatste werk van beeldhouwer Andreas Thamasch (1639-1697)], plafondfresco’s met de pelgrimsweg van Maria, de kruisweg, het orgel, ……

Midden in de kerk bevindt zich de ovale “Gnadenkapelle”. Het altaar van de kapel uit het jaar 1650 komt uit de oude kerk van Serfaus. Bezienswaardig is nog de toren van de hoofdkerk, de bronkapel, het kerkhof met bijbehorende kapel en het “Widum”. 

Natuurlijk heeft ook de "Wallfahrtskirche Kaltenbrunn" zijn kruisweg en dit van de "Bundesstrasse" tot aan de kerk. Op het einde van de kruisweg bevindt zich ook de "Kreuzkapelle" van de Kaunertaler kunstenaar Toni Wille. Deze kunstenaar heeft in Nufels, een gehucht van vijf woningen met eigen kerkske, een vleugelmuseum.

Deel 1 van de Kaunertaler Gletschestrasse.

Omdat het voor Rina onmogelijk is om zware wandelingen te doen besluiten we om naar het Gepatschhaus te rijden. Deze ligt op een kleine helling vlak tegen de Kaunertaler Gletscherstrasse. Omdat we deze week hier toch nog komen voor deel 2 en voor de wandeling naar de Nassereinalm nemen we een 14-dagen ticket, prijs 25€, dit is 5€ minder dan de normale prijs omdat we in het bezit zijn van de "Summer-Card 2007". Deze kaart hebben Rina en ik gratis gekregen in Hotel Kirchenwirt. 

Omdat er naast de Kaunertaler Gletscherstrasse zoveel te zien is beslissen we ook om het bezoek aan deze hooggebergtestraat te splitsen in twee bezoekdagen: vandaag de bijzonderheden van 1 tem 14, later op week als het weer het toelaat rijden we dan tot boven en bekijken we de bijzonderheden van 15 tem 27. Alles afzonderlijk bezoeken op één dag is bijna onmogelijk.

-----------------------------------------------------

De Kaunertaler Gletscherstraße begint in Prutz (864m) in het Oberinntal en eindigt aan het Bergrestaurant Weißseeferner (2751m).

De straat is 39km lang, omvat 29 “Kehren” of haarspeldbochten, gemiddelde stijging is 10% en omvat de dorpen Kauns (1050m), Kaunerberg (1270m) en Feichten (1273m). Gehuchtjes langs de Kaunertaler Gletscherstraße zijn Nufels, Platz, Vergötschen, Unterhäuser en Grasse.

De beschrijving van de Kaunertaler Gletscherstraße begint aan de „Mautstelle“ (1313m) net achter Grasse. De bijzonderheden worden ter plaatse goed aangeduid door genummerde borden (zie onderstaande foto) en liggen bijna allemaal tegen de gletscherstraat.

• KM0.0 op 1313m: Mautstelle/Tolhuisje

• Wigwam met “Grill- und Rastplatz: gelegen iets voorbij het tolhuis.

• KM1.4 op 1365m: “Der Riese vom Kaunertal”. Dit is een ca. 250 jaar oude lark die met een lawine in 1999 vanaf de Kaunerberg naar beneden is gekomen en waar men een totempaal van gemaakt heeft. Parkeerplaats.

• KM2.5 op 1400m: Herzogmahd
• KM3.0 op 1445m: Gletschertopf, een ontdekking uit 2006 die sporen van meer dan 10000 jaren vrijgeeft.
• KM3.5 op 1480m: eerste zicht op de stuwmuur van de Gepatschstausee

• 1509m: men komt op een open vlakte, de “Weiler See”. Deze vlakte was vroeger bewoond maar door de gletscheruitbraken in de jaren 1850/1860 zijn alle bewoners vertrokken. Tot 1920 was dit nog gedeeltelijk een meer. Bushalte en parkeerplaats.
• KM5.5 op 1530m: “Auf Verzetz”: hier hebben we zicht op het gebergte met eigenaardige trappen. Hier komt een gedeelte van de stenen vandaan die men gebruikt heeft voor het maken van de stuwdam. Parkeerplaats.

• KM7.2 op 1670m: Steinbockhang. In dit gebied aan bocht 28 ziet men ook overdag bokken en geiten.
• KM7.7 op 1715m: lupinebegroeiing tussen bocht 26 en 29
• KM8.1 op 1750 m: stuwdam van de Gepatschstausee. Begonnen is men aan de stuwdam in de zomer van 1962, ingehuldigd in november 1964. Gemiddeld werkte er 2000 arbeiders gelijktijdig aan de dam met een maximum van 3200 personen die allen een onderkomen hadden in een tijdelijk dorp thv van bocht nr. 29. Boven is de dam 10m breed, onder meer dan 400m.

• 1772m:Gepatschstausee, 6km lang. Bushalte en parkeerplaats aan begin en einde van het meer.
• KM11.1 op 1760m: Wurmetalbach met waterval van 140m, goed zichtbaar vanaf de Kaunertalstrasse.  

• KM12.8 op 1765m: Busenlarch. Een boomstam met “vrouwentrekjes”, omtrek 6m.
• KM14.4 op 1790m: Urfelschlucht. Door de Urfelschucht vloeit de Faggerbach met als eindpunt de Gepatschstausee.
• KM15.3 op 1928m: De volgende bushalte en parkeerplaats zijn aan de toegangsweg tot het Gepatschhaus (1925m). Het is hier dat wij onze wagen zetten. De hut ligt op een korte helling, dus zal Rina toch wat bergop moeten, maar het loont de moeite. 

• Niet ver van het Gepatschhaus ligt de Gepatschalm (1905m) aan KM15.9.

Aan het Gepatschhaus zijn we dus blijven "plakken". Rina en ik hebben er beiden de kwaliteit van de "Kaiserschmarren" getest, zowel met appelmoes als met bessen. Ik maak dan nog de wandeling van het Gepatschhaus naar de Gepatschalm en terug, heel rustig in goed 40'.

Het Gepatschhaus is niet zo maar een hut, hier een kleine beschrijving.

Het Gepatschhaus is een hut van de “Duitse Alpenverenigeng – Sektion Frankfurt am Main”. Ze is gebouwd in 1873, daardoor is ze de oudste alpenverenigingshut in Oostenrijk, verschillende keren uitgebreid en in 2005 nog volledig gerenoveerd.

De hut is uitgangspunt voor talrijke wandelingen, berg- en gletschertochten zoals: de Weißseespitze (3526m), de Ochenkopf (2944m), de Glockturm, de Vordere (3456m) en Hintere (3296m) Ölgrubenspitze, ), de Hennesiglspitze (3144m), enz.

Hutten die kunnen bewandeld worden vanuit het Gepatschhaus zijn o.a. de Anton-Renkhütte (2261m), het Brandenburgerhaus (3272m), Raubekopfhütte (2731m), Vernagthütte (2766m), de Weißkugelhütte (2542m), Nassereinalm (2041m), de Verpeilhütte (2016m), enz.

Merkwaardig en zeker een bezoek waard is de volledig houten kapel "Maria im Schnee" naast het Gepatschhaus, gebouwd in 1895. Hier werden zondagsmissen opgedragen voor de berggidsen en hun gasten die destijds geen enkele bergwandeling maakten zonder de zondagsmis bij te wonen. In een achterkamer van de kapel is nog een beddenlager.

Fotogalerie starten.

Maandag 27 augustus 2007: Graun, het verzonden dorp - Wandeling naar de Melageralm in het Langtauferertal - Marienbergklooster in Burgeis/Mals.

Graun, het verdwenen dorp aan de Reschensee.

Het Reschenmeer is een stuwmeer in de Zuid-Tiroolse gemeente Graun im Vinschgau. Het meer ligt op ongeveer 1520 meter hoogte, net over de Oostenrijks-Italiaanse grens, dicht bij de Reschenpass. Het meer is zes kilometer lang en is op de breedste plekken één kilometer breed. De oppervlakte van het meer bedraagt 6,6 km² en het meer bevat 120 miljoen kubieke meter water. De plaatsen Reschen, Graun en Sankt Valentin auf der Haide liggen aan de oever van het meer. Het meer ontvangt water vanuit de rivieren Etsch, Rojenbach en Karlinbach. Het water wordt afgevoerd door de Etsch.

Het stuwmeer ontstond in 1950 na de bouw van een stuwdam tussen 1948 en 1950. Voor de aanleg van deze dam waren er nog drie meren te vinden. Naast het Reschenmeer waren dat de Mittersee en het nabijgelegen Haidermeer, dat ten zuiden van het Reschenmeer gelegen is.

Als gevolg van de dam kwamen het oorspronkelijke dorp Graun en een groot deel van Reschen onder water te staan. 163 huizen werden afgebroken en 523 hectare land werd onder water gezet. Heden ten dage herinnert de boven de oppervlakte uitstekende kerktoren van Alt-Graun, de oude dorpskern van Graun, aan het vroegere dorp. De kerktoren staat symbool voor het huidige gemeentewapen van Graun im Vinschgau.

Zeker een bezoek waardig is het mooi, goed onderhouden kerkhof van Graun.

Wandeling naar de Melageralm (1970m) in het Langtauferertal.

Het Langtauferer Tal (ital. Valle Lunga) begint in Graun im Vinschgau. In het daleinde bevinden zich de gletschers van de Ötztaler Alpen met de Weißkugelspitze (3739m) en de Weißsee-Spitze (3526m). Onder aan de “Langtaufererferner” ligt op een hoogte van 2544m de Weißkugelhütte. Gevoed door het gletscherwater vloeit de Karlinbach door het dal en mondt in Graun im Vinschgau uit in de Reschensee. Het noorden van het dal is tevens de grens met Tirol.

In het Langtauferer Tal ligt het klein skigebied Maseben met één zetellift en één sleeplift. Het dal is natuurlijk ook een wandeldal met als hutten: de Kaproner Alm, de Ochsenberger Alm, de Paziner Alm, de Masebener Alm en de Melageralm (1970m). Het is deze laatste alm die het doel is van onze wandeling.

Wij rijden in Graun im Vinschgau het Langtauferer Tal in tot aan de parking in Melag op 1912m, tevens het einde van het dal.

Marienbergklooster in Burgeis/Mals.

De Benedictijnenabdij Marienberg in Mals/Burgeis is een stichting van de Edelen van Tarasp uit de 12 eeuw. Het klooster ligt op een hoogte van 1340m en is daarmee de hoogstgelegen Benedictijnenabdij in Europa. Hier leven monniken sedert meer dan 800 jaar naar de regels van de Heilige Benedict. De dag van vandaag houden ze zich vooral bezig met de zielenzorg van de gelovigen.

Bijzonder interessant zijn de fresco’s in de crypte, jammer genoeg enkel te bezoeken tijdens de Heilige Mis en de Vespers en dan nog met een maximum van dertig personen.

Een crypte is een verborgen, ondergrondse bidplaats waar relikwieën bewaard worden. De crypte van Marienberg werd in 1160 door de Bisschop van Chur ingewijd en diende als eerste godsdienstige ruimte waar de Heilige Mis werd opgedragen. Pas in 1980 werden de honderden jaren oude fresco’s bij werken bloot gelegd. Om de fresco’s zo goed mogelijk te bewaren is fotograferen in de crypte verboden.

Kopieën van de fresco’s zijn te koop in de winkel van de abdij waar ook nog religieuze en  lokale producten worden aangeboden.

Mals is een gemeente in het westen van de Italiaanse provincie Zuid-Tirol. Het maakt deel uit van de regio Vinschgau (Val Venosta) en wordt beschouwd als het centrum van het hoger gelegen, noordwestelijk deel daarvan, de Obervinschgau (Alta Val Venosta). De Etsch stroomt door deze gemeente, die verder enkele op de Etschvallei uitkomende zijdalen omvat. Het is na Sarntal de meest uitgestrekte gemeente van Zuid-Tirol. Alhoewel Mals in Italië ligt heeft goed 96% van de inwoners het Duits als voertaal.

Dinsdag 28 augustus 2007: wandeling naar de Nassereinalm - 2041m

De bedoeling was om ons door Martin Larcher van Hotel Kirchenwirt naar de Nassereinalm te laten brengen zodat Rina er ook kan bij zijn. Ik zou dan de wandeling maken naar de Schwarzsee. Omdat het 's morgens regende en ook omdat de rit naar de Nassereinalm voor een groot stuk over een "Schrotterweg" gaat heeft Rina beslist om in het hotel te blijven en dat ik alleen ga wandelen. Omdat deze alm ook op het busprogramma komt van 2009 begint de wandeling aan de parking "Staumauer". In goed 10' rij ik van het hotel via de Kaunertaler Gletscherstrasse naar de parking. Het "Kehren"-rijden kan je hier echt oefenen want er is geen verkeer richting gletscher.

Ik wandel eerst over de stuwdam (1772m) richting de rechterkant van het meer, dit is een vlakke tarmacweg en dit ca. 1km. Bij het bordje "Fussweg Nassereinalm" neem ik het steile voetpad tot aan de poort van de "Schrotterweg". Het weer is ideaal om te wandelen, het regenweer van vanmorgen heeft precies iedereen op andere gedachten gebracht want op het hele stuk tot boven en terug heb ik geen enkele wandelaar gezien. Ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld maar doordat ik kan doen wat ik wil heb ik mij ook nog nooit zo verbonden gevonden met de prachtige natuur hier; onder mij de Gepatschstausee, rond om mij het woud en later boven de 1900m het ruwe bergland met de grazende koeien en boven de boomgrens heb ik zicht op de Weissseespitze (3518m) en de gletscher. Niet één keer heb ik op mijn uurwerk gekeken en plots sta ik aan de koestal van de Nassereinalm op 2041m. Ik ben slechts 1h05' onderweg geweest terwijl dit een wandeling is van ca. 1h30'. De Nassereinalm is de koeienalm van de gemeentes Kaunertal en Kauns.

Wat ik pas merk als ik binnen ben is dat ik geen "frank geld" bij mij heb. Dat is hier blijkbaar geen probleem want nadat ik vertel in welk hotel ik ondergebracht ben en waarom ik eigenlijk deze wandeling maakt kan ik alles bestellen wat ik wil en kan ik mijn schulden in het hotel betalen die dan voor de rest zorgen.

Fotogalerie starten.

Mijn wandeldag is vroeg begonnen en tegen 13h ben ik terug bij Rina in het hotel. De rest van de namiddag brengen we samen door met koffiedrinken, een bezoek te brengen aan de toeristische dienst voor het ophalen van "Prospekte" en nu we hier toch zijn lopen we ook eens binnen in het Kaunertaler Center.

Wandelschoenen voor Rina moeten er ook nog gehaald worden en dat doen we nu ook maar vandaag en dat in Kurtisport, de sportzaak van ons hotel.

Woensdag 29 augustus 2007: Naturparkhaus Kaunergrat aan de Piller Höhe (1559m) - Wirtshaus zum Wiesejaggl in Kaunerberg - Wandeling naar de Falkaunsalm (1963m).  

Naturparkhaus Kaunergrat aan de Piller Höhe (1559m)

Vanmorgen krijgen we een verlengstuk van het regenweer van gisterenavond en dus gaan we vandaag eens naar het pas geopende Natuurparkhaus Kaunergrat, gelegen aan de Piller Höhe op 1559m aan de andere straatzijde van Gachen Blick. Rina en ik rijden er naar toe via Fliess, vanuit Feichten wel een stuk omweg maar zeer mooi om te rijden met zijn verschillende "Kehren". Er is met dit weer heel weinig verkeer naar boven, niet één motorijder, maar als we boven komen staat de nieuwe parking al vrij vol. Al vlug is het duidelijk dat het vandaag "opendeurdag" is van het Naturparkhaus Kaunergrat in samenwerking met ORT Radio Tirol.  

Acht jaar na de oprichting van het Naturpark Kaunergrat Pitztal - Kaunertal is men in september 2006 met de bouw van het Naturparkhaus begonnen en is op 19 augustus 2007 geopend. 

In het Naturparkhaus Kaunergrat  is een documentatiecentrum ondergebracht onder de vorm van een kleine, maar bijzonder informatieve rondleiding en een korte film. Tijdens de korte rondleiding krijgt men een beter beeld van alles wat in de bergwereld Kaunergrat leeft: de wilddieren, bergbloemen, de bergen met hun gletschers, het bergwater dat zich een weg zoekt door de dalen, de inwoners, enz.

Wandeling naar de Falkaunsalm (1963m). 

Rina en ik zijn tegen 15h30' aan ons hotel van onze "Ausflug" naar het Naturparkhaus Kaunergrat. Het is nog droog, dus is er nog wat tijd om te wandelen in de omgeving van Feichten. De blauwe wandeling van ca. één uur naar Ögg op 1444m is dan zeker een goede keuze. In de hotelhal kom ik Martin van Hotel Kirchenwirt tegen die altijd interesse heeft wat zijn gasten die dag gedaan hebben en nog willen doen. Als hij hoort dat ik nog wil wandelen doet hij mij het voorstel om samen met hem nog naar de Falkaunsalm te wandelen maar dan vanuit Wiesenhof. Alzo met een Oostenrijker als autochauffeur de bergen in op smalle tarmac en "schrotterwegen" is voor mij nieuw en zeker een ervaring. 

De blauwe wandeling is zeer mooi met steeds prachtige uitzichten op Feichten en de Gepatschstaumauer aan de ene zijde en Prutz en Ladis aan de andere zijde, en nu is het nog deels bewolk. Onderweg krijg ik nog wat info over de omgeving, over de familie, de plannen ivm het hotel, onze busreis in hun hotel in 2009, enz. Voor we het weten staan we aan de alm op 1963m en dit in goed 50'. Binnen is het vrij drukt, alleen maar jagers die merkbaar meer gedronken hebben dan wild geschoten. Ook hier heert Martin weer verplichtingen en dan stappen we ook weer op. Ook op dit moment begint het weer te regenen maar de regenjassen blijven in de rugzakken en in goed 30' zijn we terug aan de auto en om 18h00 terug op de kamer.

360°-Rundgang Falkauns-Alm
 

Donderdag 30 augustus 2007: Talwanderung Feichten - Platz

Ik zou deze week nog enkele wandelingen/uitstappen willen doen maar het weer dat ze vandaag voorspellen is niet goed genoeg voor één van deze drie: wandeling Verpeilhütte alleen, deel 2 van de Kaunertaler Gletscherstrasse en een bezoek aan Imst met de Rosengartenschlucht. 

Dus doen Rina en ik het vandaag wat kalmer aan en gaan de dalwandeling maken van Feichten naar Platz, wandeltijd ca. 1h tot 1h30'. We zullen voor Rina zeker de laatste tijd als mikpunt nemen en als het te lang of te zwaar wordt keren we gewoon terug.  

Al vlug wordt het duidelijk dat dit een zeer mooie wandeling is. Steeds zitten we in de vrije natuur, met zicht op de bergen, watervallen, de gehuchten van Kaunertal en toch ook nog wat bloemen. Eigenlijk moeten we dit nog eens overdoen in de maanden juni/juli, dan zal de hoofdkleur zeker niet groen zijn.

                                      De Silene vulgaris (Blaassilene) of in het Duits Taubenkropf-Leimkraut

Zicht op de Mühlbachwaterval en het gehucht Unterhäuser

Hubertuskapelle en zicht op Vergötschen

Gehucht Platz met het Hotel Weissseespitze en het Kaunertaler Talmuseum

...... zouden dit echt geluksbrengers zijn? Rina en ik hopen naturlijk van wel.

Een ongeplokken klavertje 4 en een klavertje 5.

Vrijdag 31 augustus 2007: Wandeling Verpeilhütte (2035m) - Kaunertaler Gletscherstrasse deel 2.

Wandeling Verpeilhütte

De Verpeilhütte op 2035m is bereikbaar vanuit Feichten (1273m) in goed 2h ofwel vanaf de Verpeilalm (1802m) in goed 40'. In het laatste geval is de verplaatsing tot de alm met eigen vervoer en op eigen risico of met de wandelbus van de toeristische dienst (TD) of deze van het hotel. 

Omdat op vrijdag de wandelbus van de TD naar boven rijdt om 8h30' maak ik van deze gelegenheid gebruik en wandel dan naar de Verpeilhütte. De wandelweg terug is dan van de hut tot aan Hotel Kirchenwirt. Ik doe dit omdat Rina niet al te lang alleen moet blijven en dat ik deze namiddag nog deel 2 van de gletscherstraat wil doen.

De Verpeilhütte ligt dus op 2035m en is één van de meest bezochte hutten in het Kaunertal. Ze ligt als in een sprookje in een klein plateau van een zijdal van het Kaunertal. Deze 100-jarige hut is niet alleen een einddoel voor wandelaars maar ook een tussenstop voor verdere tochten en beklimmingen van andere hutten en bergtopen zoals: de Kaunergrathütte (2817m), Schwabenkopf (3379m), Sweikert (2881m), ..... Wie aan de Verpeilhütte komt moet natuurlijk ook even een bezoek brengen aan de kapel naast de hut. Dit is na het Gepatschhaus de tweede hut die ik bezoek in het Kaunertal met een eigen kapel. De spreuk van de kapel is: "Sorge Dich nicht - lebe" 

Om de Verpeilhütte te bewandelen kan men gebruik maken van de rode of de blauwe wandelweg. Ik doe de rode "Alte" weg , ook de mooiste en zwaarste, van de Verpeilalm tot de Verpeilhütte in 30' en de blauwe wandelweg van de Verpeilhütte tot het hotel in 1h30' endit on ca. 800m te dalen.

Fotogalerie starten.

 Kaunertaler Gletscherstrasse deel 2

Nadat Rina en ik in het begin van de week de Kaunertaler Gletscherstrasse gedaan hebben tot aan de Gepatschalm hebben we vanmiddag bij dit prachtige bergweer de kans gegrepen om helemaal tot boven te rijden. Hoogteverschil ca. 1500m, wat de natuur betreft van het groene Feichten naar een maanlandschap aan de Gepatschferner en dit alles in minder dan een uur rijden van ons hotel.

Fotogalerie starten.

• KM16.5 op 1890m. Fernergrieskurve: parkeerplaats en bushalte. Hier bevindt zich de “Klettergarden Fernengries”, een klimmuur bestaande uit 26 routes. Zelfs als toeschouwers komt men hier aan zijn trekken.
• KM17.3 op 1970m. “Zirbenwald”. De boomgrens in het Kaunertal ligt bij 2100m. Tussen 1700m en 2300m komt hier de “Zirbe” voor, een bizar groeiende pijnboom die een temperatuur tot –40°C kan verdragen. Omdat hij maar in een beperkt aantal gebieden meer voorkomt en zeer langzaam groeit is dit een beschermde boomsoort.
• KM18.3 op 2060m. Zicht op de Blockgletscher en Gepatschferner. Een Blockgletscher bestaat uit een met steen en puin bedekte ijsmassa die onder de druk van gesteente zich langzaam verplaatst.
• KM18.6 op 2085m. “Schnapsloch”. Kleine parkeerplaats. Hier heeft men een mooi zicht op de tong van de Gepatschgletscher. De tong is 4km lang en is tot 250m dik.
• KM19.6 op 2150m. Schlechtwetterhaag. Verzamelplaats voor dieren bij sneeuwval. Deze met steen omringde wal is ca. 300 jaar oud en geeft  plaats aan meer dan 400 dieren.

• KM20.1 op 2185m. Rifflbach waterval., gelegen op ca. 10’ wandelen van bocht 8.
• KM20.4 op 2220m. Panoramazicht 1. Genieten van het zicht op de gletschertong van de Gepatschferner, de Rauhekopfhütte en de omliggende bergen van Kaunergrat, velen boven de 3000m.

• KM22.4 op 2375m. Gletscherschliff-Felsen. In de rotsen kan men zien wat een kracht het ijs eigenlijk heeft.
• KM23.1 op 2425m. Weißsee. Vooraleer we aan het eindpunt komen werpen nog een blik op de Weißsee. Bushalte en parkeerplaats. Rondwandeling is mogelijk.

• KM25.4 op 2650m. Panoramazicht 2. Mooi zicht op de Glockturm (3355m), de Panoramastrasse en het Weisseejoch (staatsgrens met Italië).
• KM26.4 op 2751m.Weisseeferner, ons eindstation voor auto of bus. Van hier uit heeft men een prachtig zicht op de Weißseespitze (3518m). Aan dit bergrestaurant bevindt zich een kinderspeelplaats en een klimmuur. Op een 300m van het restaurant kan men een gletschertunnel bezoeken die gemaakt is in de Weißseegletscher, 40m lang, 3m hoog en 1,5m breed. Driemaal in de week zijn hier gratis geleide gletscherwandelingen. Dagelijks van maandag tot vrijdag zijn er ook gratis gidstochten van ca. 1 uur naar de “Themenweg Gletscherpfad”.

Zaterdag  1 september 2007: Wandeling Hoch-Imst Untermarkter Alm (1491m) - Latschenhütte (1623m) en wandeling Rosengartenschlucht. 

Wandeling Hoch-Imst Untermarkter Alm (1491m) - Latschenhütte (1623m)

Elke vakantie maken Rina en ik een wandeling die niet in aanmerking komt voor de groep. Deze vakantie zal dat de wandeling van de Untermarkter Alm op 1491m naar de Latschenhütte op 1623m zijn, beide gelegen boven Hoch-Imst. We nemen in Hoch-Imst de lift tot het tussenstation en wandelen zo in een zeer mooie omgeving naar de Latschenhütte. Rina doet het heel op haar gemak en ik kan zo wat meer tijd steken in het observeren van de overal grazende koeien, de prachtige natuur, de grollen van de Malchbach waar we langs en over wandelen. Dit wat men noemt een familiewandeling en dat blijkt ook uit de wandelaars die we tegen komen. In goed 45' zijn we via het wandelpad over de Malchbach aan de hut, we nuttigen wat en slenteren dan ook weer terug via dezelfde weg terug omdat deze voor Rina de gemakkelijkste weg is. Na goed twee en half uur staan we terug in Hoch-Imst. 

Wandeling Rosengartenschlucht

Op slechts enkele minuten wandelafstand van het historische stadscentrum van Imst ligt een stukje wildromantische natuur. De beschermde Rosengartenschlucht is sinds 1874 een toeristische attractie en één van de mooiste kloven van Tirol. Bij de kerk komt de Schinderbach uit zijn spectalulaire kloof en stroomt naar de Pigerbach. Op weg naar de ingang zien we enkele huizen die deels in de rotsen verwerkt zijn.

Over een lengte van ca. 1,5km graaft deze Schinderbach zich van de Blauwe Grot tot de Johanneskirche door de rotsrug van het Imster middelgebergte en overbrugt een hoogteverschil van meer dan 200 m. Wat we te zien krijgen is een oeroude tweestrijd tussen water en rotsen. Het begint allemaal heel rustig en dan stijgt het niveau via houten en stenen trappen, we doorlopen rotstunnels terwijl zich de rivier als een slang langs en door de 100m hoge rotsen wurmt. Na goed een uur komt men aan het bovenste gedeelte van de Rosengartenschlucht.

Deze wandel- en klimweg maak ik alleen omdat dit voor Rina nu nog te zwaar is. Daarom ook dat ik de "Schlucht" maar doe tot aan de brug van de weg naar Hoch-Imst en via het bospad terug naar Imst kom.

Zondag 2 september: terugreis

Alvorens onze terugreis echt aan te vatten rijden we eerst nog even naar Trofana Tyrol, het "Wirtshaus & Erlebnisdorf" aan de A12-autoweg in Mils bij Imst. Omdat we toch over de Fernpass naar huis rijden, op een zondagmorgen in september zal dat wel meevallen, komen we hier toch langs.

De reisweg verloopt eigenlijk vrij vlot. Alleen op de Fernpass komt ons geen verkeer uit de tegenovergestelde richting totdat de politie met zwaailichten zien die ons verplichten onze wagen aan de kant te zetten. Waarom is ons niet ect duidelijk, totdat ...... er plots schapen opduiken. Voor dit tafereel zet ik mijn wagen natuurlijk graag aan de kant. Gelukkig staan we niet in de kilometers lange rij achter de schapen, hun zondag is nu al voor een deel bedorven.

Rina en ik hebben de 789km afgelegd in 8h45' met één langere stop in Hockenheim Ring-Oost om te tanken en te eten. 

  [Boven]