Film Großarltal

Eeuwenlang heeft de boerenbevolking de hooggelegen berghellingen van het Oostenrijkse Grossarltal als hooi- en weidegrond gebruikt. In primitieve boerderijtjes, de Almen, werd de zomer temidden van het vee doorgebracht. Men hooide er de Wiesen, molk er de koeien, maakte er kaas en leidde het vee naar de hoogste alpenweiden. Diep verscholen in het massief van de Hohe Tauern en door de nauwe Liechtensteinklamm van de rest van het Salzburgerland afgesloten, heeft het dal veel van haar oorspronkelijke karakter, landschappelijke schoonheid en rijke natuur behouden.

Het is in dit prachtige, nog vrij onbekende dal dat Rina en ik in 2005 voor het eerst op vakantie zijn geweest samen met nog ca. 40 reisgezellen. Dit korte verblijf van zeven dagen heeft zo’n impact gehad op de groep dat iedereen de wens heeft uitgedrukt om hier zo vlug mogelijk terug te keren. De terugkeer naar Großarltal voor de groep is vastgelegd voor juli 2007 en om deze reis vlekkeloos te laten verlopen doen Rina en ik nu in september 2006 als voorbereiding het groepsprogramma van 2007. Later zal blijken dat door omstandigheden, niet totaal onverwacht, we slechts drie volle dagen hebben om alles te regelen en om het hele programma te doen wat ons natuurlijk maar voor een groot deel gelukt is.

Niet alleen het dal heeft indruk gemaakt op de groep maar ook Hotel Neuwirt**** van Maria & Stefan Mooslechner, gelegen in het centrum van Großarl. Het is dan ook niet verwonderlijk dat we zowel in 2006 als in 2007 in dit deels vernieuwde hotel verblijven.

"Abseits vom Lärm der Welt ...... Urlaub im Neuwirt"

Mitten im idyllischen Örtchen Großarl -rundum nur Berge, Walder, Wiesen. Innen Komfort, Atmosphare, Stil und das Gefühl vom Herzen wilkommen zu sein - ein Umfeld, dass geschaffen ist für genussvolle Momente und dass keine Wünsche offen läßt. Ja hier in glasklarer Luft heißt Bewegung Lebensfreund.

Genießen Sie Aktiv-Wellness bei geführten Wanderungen auf die umliegenden Almen mit ca. 40 Hütten, Fahrrad- und Mountainbiketouren oder in unsere romantischen Erholungsoase "uber den Dächern vom Großarl" !

„Herzlich Willkommen“

Fam. Maria & Stefan Mooslechner mit Mitarbeitern

Zaterdag 2 september 2006

Om stipt 3h45' zijn Rina en ik in Gruitrode vertrokken met bestemming Großarltal in het Salzburgerland/Oostenrijk. Ook nu weer verkies ik te rijden over de A61 / A6 / A5 / A8 / Ring München / A8 richting Salzburg / A10 richting Villach / Bischofshofen / St. Johann im Pongau / Großarltal. Na juist 908km in vrij vlot verkeer, drie rustpauzes en 11h30' later staan we voor ons hotel Neuwirt in Großarl. Het mooie weer van onderweg is ook hier aanwezig bij een temperatuur van 24° en omdat we niet zeker weten welk weer het morgen wordt neem ik alvast de eerste kiekjes van Großarl en ons hotel. 

We worden hartelijk ontvangen door Stefan, de chef en chefkok van hotel Neuwirt want Maria is met de kinderen op "Ausflug". 

Voor de rest van de dag genieten we van alle deugden van ons hotel en maken we nog een kleine wandeling door de dorpskern. Tegen achten is het hier al stikdonker en niet veel later duiken we onder de wol, dit is toch al een dag van 19 uren wakker blijven.

Zondag 3 september 2006: wandeldag 1: Hotel Unterviehhaus (1050m) - Sendeanlage Holzlehen - Mooslehenalm (1449m) - Viehhausalm (1640m) - Igltalalm (1507m) - Hotel Unterviehhaus.

De meeste wandelaars beginnen deze wandeling aan de parkeerplaats "Sendeanlage Holzlehen" maar omdat een grote bus maar tot Hotel Unterviehhaus rijden mag willen Rina en ik ook nog weten hoelang we wandelen van hotel Unterviehhaus tot aan de "Sendenanlage". Dit stuk van ca. 1 uur wandelen gaat over een tarmacweg wat natuurlijk niet ideaal is maar de mooie uitzichten maken echt alles goed. 

Na een korte drinkpauze aan de zendmast wandelen Rina en ik over een "Forstweg" (een soort kiezelweg) naar de Mooslehenalm die we bereiken na goed 20'. Op het eerste zicht is de alm gesloten maar we blijken de eerste bezoekers te zijn en de "Sennin" zit samen met het hulpmeisje te middagmalen in de keuken. Pas na hun maaltijd wordt iedereen bediend of we nu met twee of met honderd zijn. De menukaart bestaat uitsluitend uit produkten die de alm zelf maakt en we besluiten enkel iets te drinken en later iets te nuttigen in de Viehhausalm. Het toilet van de Mooslehenalm is nog eentje uit oergrootmoederstijd, hier noemt men het een "Musiktoilette" omwille van "scheet en plons".

Van de Mooslehenalm wandelen Rina en ik verder naar de Viehhausalm. Dit kan via de romantische "Almsteig" of via de "Forstweg-Rundwanderweg". Wij verkiezen de "Almsteig" te doen om tijd te besparen en dit via het wandelpad nr. 32. Het hoogteverschil tussen de hutten is ca. 200m en dit op slechts een paar honderd meter afstand. Het is dus de eerste 25' tot op het wandelpad 32-32A niet wandelen maar echt klefferen en maar goed dat het droog is want het is in het begin ook nog leemgrond en dus erg glibberig. Eens boven is het nog een paar minuten wandelen tot de Viehhausalm. We hebben toch genoten van deze inspanning maar voor de grote groep wordt dit niets. De Mooslehenalm zullen we dan in 2007 ook niet op het programma zetten.

De Viehhausalm is gekend om zijn schitterende uitzichten op Großarl en de besneeuwde bergtoppen van de Hohen Tauern en dat kunnen wij met het mooie weer van vandaag enkel beamen. Eerst maken we de nodige afspraken voor volgend jaar en nuttigen dan een "Käsebrot" en een "Schinkenbrot". Als afscheid volgt er nog een "Schnapps" en omdat Rina dat echt niet naar binnen krijgt drink ik hem samen met de uitbater van de Viehhausalm. 

Van de Viehhausalm gaat het dan naar de Igltalalm - in Großarl wordt deze hut de Niggltalalm genoemd - via een "Forstweg" en dit in ca. 30'. De Igltalalm ligt in het wildrijkste zijdal van het Großarltal en is het uitgangspunt naar de Höllwand (2287m) en de Heukareck (2100m) met heerlijke zichten op het Salzachtal. Deze hut wordt druk bezocht door families met kinderen omdat er een kleine speeltuin is met vijvertje. 

We zitten al een stuk in de namiddag en moeten nog ca. 500m hoogteverschil doen naar Hotel Unterviehhaus, gelukkig het grootste gedeelte in dalende lijn. 

Als we terug aan de auto komen zijn Rina en ik zes uur onderweg geweest voor ca. 600m hoogteverschil, drie hutten en ontelbare mooie uitzichten met daarbij een platte distel in bloei - met bezoekers - die ik nog nooit gezien heb (zie grote foto). 

Bij het heerlijke 5-gangenmenu 's avonds zouden we beter met stokjes geeten hebben want onze ogen vallen bijna dicht. Als we hele programma, de kamer- en tafelindeling van 2007 besproken hebben met Maria Mooslechner, de drijvende kracht van Hotel Neuwirt****, zit onze eerste volledige dag erop. Dit is er eentje die al kan tellen.

Maandag 4 september 2006: Voormiddag - De Liechtensteinklamm in St. Johann im Pongau.

Reeds sinds 1875 worden de mensen gefascineerd door een uniek natuurwonder, de avontuurlijke Liechtensteinklamm. In dat jaar werd deze bergkloof begaanbaar gemaakt dankzij een schenking van de vorst van Liechtenstein. Het ravijn is soms zo smal dat de hemel alleen nog maar als een dunne streep is te zien. De bruisende watervallen en kolkende watermassa's hebben in de loop van de eeuwen de kloof steeds dieper uitgeslepen.

Een indrukwekkend en onvergetelijk natuurschouwspel met een vleugje avontuur dat een romantische belevenis is voor jong en oud. Dit voor de Alpen unieke ravijn is makkelijk bereikbaar met zowel auto en -bus met pakeerplaatsen op enkele minuten wandelen van de ingang van de klamm. Stevige schoenen zijn aan te raden.

De Liechtensteinklamm ligt op ca. 15km van Großarltal, zij is 4000m lang waarvan 1000m toegankelijk voor publiek en de wandeltijd heen en terug is 1h à 1h30. Vanuit St. Johann im Pongau lopen speciale paardentaxi's naar de "Klamm". 

Maandag 4 september 2006: Namiddag - De Jägersee in het Kleinarltal. 

Van de Liechtensteinklamm in St. Johann im Pongau rijden we via Wagrain naar Kleinarl waar we op het einde van het Kleinarltal de Jägersee bezoeken. De Jägersee ligt op ca. 44km van Großarltal.

Het Kleinarltal, zijdal van Salzach in de Niederen Tauern, begint in St. Johann im Pongau, loopt verder door Wagrain (838m), het dorp Kleinarl (1007m), de Jägersee en eindigt aan de Tappenkarsee. Het Kleinarltal met de Kleinarlbach is nog puur natuur en er doorheen rijden is al een uitstap op zich.

Dinsdag 5 september 2006: voormiddag wandeldag 2: Hüttschlag 1020m - Hub-Grundalm 1310m.

De vroegere bergbouwgemeente Hüttschlag ligt 8km van Großarl op het einde van het Großarltal. Het maakt sedert 1991 deel uit van het "Nationalpark Hohe Tauern", het grootste natuurpark van de Alpen. De Keeskogel is met zijn 2884m de hoogste berg in Hüttschlag.

Hüttschlag is een geliefd wandelgebied met tientallen hutten met bediening waarvan de Hub-Grundalm de eerste is die op ons programma staat.

De Hub-Grundalm is een wandeldoel voor jong en oud bij elk weer. Vanaf de parkeerplaats net buiten Hüttschlag loopt de wandelweg het eerste half uur langzaam bergop en komt dan aan de Hubalmbach. Vanaf hier tot aan de alm - nog eens een half uur - is het vlak en kan men genieten van een prachtige, ongerepte natuur met enkel de Hub-Grundalm, een paar verlaten stallingen en één kapelletje. 

Dinsdag 5 september 2006: namiddag: rondrit door het Gasteinertal

Het Gasteinertal - de buren van het Großarltal - is een ongeveer 20 km lang dal in Oostenrijk, in het Salzburgerland, waarin als belangrijkste plaatsen Dorfgastein, Bad Hofgastein, Bad Gastein met Böckstein liggen. Deze plaatsen zijn bekend geworden door de toepassing van het heilzame water dat in Bad Gastein uit een elftal bronnen komt in baden. Het water bevat radon. Dit radon bevattende water wordt aanbevolen bij een groot aantal aandoeningen, vooral van reumatische aard.

Het toerisme naar het Gasteinertal en de plaatsen erin is in de tweede helft van de twintigste eeuw eerst gestaag teruggelopen, maar is weer toegenomen nadat in Bad Gastein een congrescentrum is gebouwd en de plaatsen in het Gasteinertal - met succes - getracht hebben wintersportgasten aan te trekken.

Woensdag 6 september 2006: terugreis

Jammer genoeg moeten we vandaag reeds terug richting thuishaven. Normaal zou onze vakantie duren tot 11 september maar er zijn nu eenmaal omstandigheden die het onderbreken van een vakantie noodzakelijk maken. Ons vervroegd einde was zelfs niet onverwacht en daarom hebben Rina en ik in de drie volle dagen die we in Großarl geweest zijn zoveel mogelijk willen ondernemen en bespreken in functie van onze busreis in 2007. 

Wij zijn klokslag 5h45' in Großarl vertrokken en om 16h stonden we op de parking van St.Barbara in Lanaken. 

Rina & ik danken Maria & Stefan Mooslechner, eigenaars van ons Hotel Neuwirt****, die niet alleen heel veel begrip konden opbrengen voor onze situatie maar ook nog heel erg hebben meegeleefd. Ons verlof van 2007 in Großarl/Neuwirt staat reeds lang vast maar wij zijn er zeker van dat we hierna nog vaak zullen terugkeren ..... als, als, als, ................ 

     [Boven]