Bremm / Mosel van 4 tem 7 maart 2011

"Karneval am Mosel".

"Karneval am Mosel" of eigenlijk "Geen carnaval voor Rina & Gerard". Voor Rina & mij begint het vakantieseizoen altijd met het weekend van carnaval en dit in Weinhaus Berg in Bremm.  Weinhaus Berg heeft sedert jaren acties lopen in het voor- en najaar en één daarvan is "Karneval mit der Pappnasen- und Schunkelfreigarantie". Sedert jaren schrijven wij ons in voor deze actie, niet voor de carnaval maar om de carnaval te ontvluchten en om met ons  twee de mooie natuur in te trekken en heel veel te wandelen. Voor ons is dit weekend een klein jubileum, het is ons twintigste bezoek aan Weinhaus Berg en dit in ons 9de jaar.

                           Bremm, Moselstraße op 8 januari 2011.      Exclusieve foto van Hotel Weinhaus Berg.

                            Bremm, Hotel Weinhaus Berg op 8 januari 2011. Het was net niet, gelukkig voor

                                    Werner & Karin maar ook voor ons.            Exclusieve foto van Hotel Weinhaus Berg.

 Der nächste Urlaub in Bremm kommt bestimmt,
 ob wir dann auch hier wieder sind?
 Das kann der liebe Gott nur sagen,
 für uns würde das keine Frage.
 Karin und Werner sind nette Leut,
 bei euch hat es uns sehr gefreut.
 
Vielen Dank für ein wunderschönes Carnaval Wochenend in euer Weinhaus Berg.

Rina & Gerard

Wandelprogramma

Vrijdag 4 maart 2011: wandeling Starkenburg - Burgruïne Grevenburg in Traben-Trarbach

          - Lengte van de wandeling : ca. 6 km

          - Hoogteverschil : ca. 160 m, met één stukje een stijging van 20% gedurende ca. 6'

          - Wandeltijd : ca. 2 uur zonder de lange pauze aan Burgschänke Grevenburg, in de winter gesloten.

Starkenburg

Met 269 inwoners (op 28/02/2010) is de gemeente Starkenburg, genoemd naar “Burg Starkenburg”

waar de graven van Sponheim woonden, de kleinste gemeente aan de Moezel. Met zijn ligging van

ca. 250m boven de Moezel is het tevens het hoogstgelegen dorp aan de Moezel.

Anders als de meeste Moezelgemeenten wonen de Starkenburgers boven hun wijngaarden.

De Romeinen bouwden hier al een vestiging en maakten toen al gebruik van de ideale ligging

om aan wijnbouw te doen.

Alhoewel er van “Burg Starkenburg” niet veel meer overblijft is het zeker de moeite om het

“Ort Starkenburg” eens te bezoeken. Overal in het dorp vind je sporen van steenkappers en

houtbewerkers maar vooral de adembenemende uitzichten van de verschillende uitzichtpunten

lokken jaarlijks veel toeristen. Ook wandelaars komen hier aan hun trekken: naar en in het

Ahringsbachtal, naar Enkirch, de Moselhöhenweg, naar Traben-Trarbach via Burgruïne Grevenburg, ...

Ruïne Grevenburg

De burcht Grevenburg werd rond 1350 gebouwd door graaf Johann III, zoon van de legendarische

gravin Loretta, en was tot 1437 de zetel van de graaf van Sponheim. Tijdens de perioden van oorlog

in de 17e en 18e eeuw veranderde de burcht dertien keer van eigenaar. In 1734 werd ze door de

Fransen veroverd en verwoest. Bij de ruïne van de burcht zijn tegenwoordig een eethuis en een

tuin gevestigd. De plek waar de Grevenburg ooit stond biedt een prachtig uitzicht over de Moezel,

op Traben-Trarbach en hun verbindingsbrug en op Starkenburg, ook gelegen hoog boven de Moezel.

Zaterdag 5 maart 2011: wandeling Neef - Nr. 1-2-3-5-6 Neeferbach - Nr.5 Ankerbach - Nr. 5 Ginsterberg - Nr. 5 Bullayer Kreuz - Nr. 5 Ankerbach - Nr. 1-2-3-5-6 Neeferbach - Neef

          - Lengte van de wandeling : ca. 10 km

          - Hoogteverschil : ca 180 m

          - Wandeltijd : ca. 3,5 uur

                             "Am Neeferbach"

                           Boven op "Ginsterenberg" ca. 280Hm

                           "Onkel Tom's Hütte" ..... voor éénmaal niet ons wandeldoel, .........

                            ........wel het "Bullayer Kreuz"

                             ............ geen everzwijn te zien, ze zitten er nochtans met honderden.

Zondag 6 maart 2011: wandeling Alf Waldparkplatz Waldfrieden - Nr. Q2 Ehrenfriedhof Prinzenkopf - Nr. Q2 Aussichtsturm Prinzenkopf - Nr. Q1-Q2-Q3 Aussichtspunkt Punderich - Nr. M-A5-Q3 Reil und zurück

          - Lengte van de wandeling : ca. 9 km

          - Hoogteverschil : ca 140 m

          - Wandeltijd : ca. 3 uur met bezoek aan het oorlogskerkhof en de beklimming van de uitkijktoren

Aussichtsturm Prinzenkopf

De uitkijktoren Prinzenkopf in Pünderich geldt als één van de mooiste uitzichtpunten aan de Moezel. Prins Friedrich-Wilhelm von Preußen wandelde reeds in 1818 naar deze boven het landschap uitstekende rots en loofde het eenmalige uitzicht. In 1888 werd er een houten toren gebouwd. In 1899 werd er dan door de nieuwe "Turmbauverein" een stenen toren gebouwd  met verrekijker. In 1945 werd deze toren met de grond gelijk gemaakt door de bombardementen van het Amerikaans leger. Sedert 1980 stond er dan terug een 20m hoge houten toren die dan omwille van de veiligheid in 2008 afgebroken werd. Op dezelfde plaats werd er dan een stalen toren gemonteerd bestaande uit 113 trappen. Deze toren werd op 11 juli 2009 plechtig geopend en op deze dag beklommen 974 bezoekers de ca. 50m hoge Prinzenkopfturm.

De nieuwe uitkijktoren Prinzenkopf is een gemeenschappelijk projeckt van de gemeentes Alf, Briedel, Bullay, Burg, Pünderich, Reh, St. Aldegund en Zell. Verder nog van de vereniging "Freunde Kanonenbahnweg & Prinzenkopf e.V.", van het Land Rheinland-Pfalz en sponsering van particulieren en ondernemers.

Vanaf deze toren heeft men een prachtig zicht op de 14km lange "Moselschleife Zeller Hamm", op de gemeentes Pünderich, Reil, Alf, Bullay, Zell am Mosel, op Marienburg, de Bremmer Calmont en de hoogtes van de Hunsrück en Konderwald.

Niet alleen het zicht is boven op de toren wonderbaarlijk, je krijgt er ook nog een gratis "windconcert. De klanken die je hoort bij het bekijken van volgende video komen enkel en alleen door de wind die door de staalconstructie blaast. Klik op Turm-Wind Konzert en scrol dan naar de video.

"Eine festlich gedeckte Tafel macht jede Mahlzeit zu einem kulinarischen Hochgenuss.

Lassen Sie sich in gepflegter Atmosphäre und edlem Ambiente verwöhnen."

Reiler Hof in Reil : http://www.reiler-hof.de/

                           Een "Reiler Hof - Burger" als tussendoortje

Maandag 7 maart 2011: rondwandeling "Kulturweg der Religionen" in Ediger-Eller, Ort Ediger.

          - Lengte van de wandeling : ca. 5 km

          - Hoogteverschil : 216 m

          - Wandeltijd : ca. 2 uur met inbegrip van de Kreuzweg, het bezoek aan de kapel en de Andachtsweg

Iedere religie heeft zijn heilige plaatsen. Op deze wandelroute vindt u getuigenissen van het

christendom, het jodendom en de antieke religies van de Kelten, Romeinen en Franken.

Wanneer u vanuit Ediger over de "Kreuzweg" bergopwaarts loopt, komt u aan de "Kreuzkapelle",

waar zich een reproductie van het renaissancereliëf "Christus in de wijnpers" bevindt.

Vermeldenswaardig is zeker dat de kruisweg van Ediger de derde oudste in Duitsland is.

Na het passeren op de terugweg van de "Raum der Stille" wandelt men via de "Andachtsweg",

gelegen in het Pehrtal, weer terug naar Ediger-Eller.

De "Maria-Einsiedlerkapelle" aan de Moezeloever is dan het eindpunt van deze rondwandeling.

Hoog boven het panorama van het middeleeuwse wijnboerplaatsje Ediger staat

de Kruiskapel. Het in 1480 van de inquisiteur Heinrich Institoris gewijde kerkgebouw omgeeft

ondanks – of misschien wegens – zijn eenvoud een bovennatuurlijke en geheimzinnige aura.
Het schemerige interieur bewaart het beroemde reliëf „Christus in der Kelter“, een

aanschouwelijke afbeelding van de allegorie van het bloed van Jezus Christus.

Misschien is het de mystieke uitstraling van het reliëf, welke enkele onverklaarbare

incidenten uit het verleden koestert. Af en toe lijkt in iedere geval een waas van het

bovennatuurlijke door de oude wijnboerplaats te waaien…

Ooit was er een ”Musikprofessor“, die in de stilte een vroom gebed sprak, als hij plotseling

gezang uit de Augustijner-Antiphonale van Kloster Stuben hoorde. Sinds eeuwen liggen

de ruïnen van het toenmalige Augustijnerstift aan de tegenoverliggende Moezelzijde.

Meer dan 200 jaren zijn voorbijgegaan, sedert de laatste non van Kloster Stuben

de liturgie heeft gezongen…

Ook uit de donkere tijd van de laatste oorlog is er een merkwaardig gegeven te vertellen.

Op de morgen van paaszondag smeekten twee vrouwen voor goddelijke bijstand voor

hun zonen , die aan de front hun dienst uitvoerden. Uit de ooghoek zagen ze een gestalte,

die in priesterlijk gewaad was gekleed. Bij nader inzien herkenden zij de hun wel

bekende pastoor van Eller. Die was echter niet lang geleden overleden en moest eigenlijk

vredig op de kerkhof begraven liggen… Was het inbeelding?

Boven

Jaargang 9 - editie 20