|
"Winterurlaub"
in Bremm aan de Moezel
van 12 tot 15 februari 2010.
Het Moezeldal tussen Koblenz en
Trier is een romantisch
waterlandschap, gevormd en
beroemd
door de wijnbouw. Bij elke stap
vindt men idyllische
wijnplaatsjes en wijnhellingen
met
klinkende namen, wijnlokalen en
cultuurgeschiedenis. De Moezel
is met in totaal 545 kilometer
lengte
de grootste zijrivier van de
Rijn. Het bochtenrijke rivierdal
met zijn steile, wijnbegroeide
hellingen
kan men helemaal vergelijken met
een “door wijn begroeid,
natuurlijk amfitheater”. De
Moezel,
van geboorte Française, loopt in
topvorm omhoog en swingt
lichtjes beneveld de Rijn
tegemoet.
Zij is een dame met opwindende
rondingen, voor wie de oude
Romeinen en Kelten al in
vuur en vlam raakten. Zij
herkenden onmiddellijk het grote
talent van de Moezel – en
plantten
op de steile hellingen boven de
rivier de eerste druiven. Maar
dat was 2000 jaar geleden
en inmiddels is er veel
veranderd. Witte wijn van de
Moezel is synoniem voor een
pittige,
fruitige riesling vol gratie en
speelsheid.
De wijnbergen in het Moezelland
doen hun namen eer aan: met 380
meter hoogte en 55° stijging
is de “Bremmer Calmont“ het
steilste wijnbergcomplex van
Europa. De Moezel slingert in
ongelooflijke
meanders en bochten vanaf de
bron in de Zuid-Vogezen tot aan
de monding in het Deutsche Eck
bij Koblenz.
Het rivierdal tussen Hunsrück en
Eifel ontsluit een grandioos
wijnlandschap waarvoor
de Romeinen de basis hebben
gelegd. Dankzij het milde, bijna
mediterrane klimaat en de steile
leisteenhellingen die de warmte
vasthouden, groeit hier de
fruitige en pittige riesling
bijzonder goed.
De bezoeker wacht achter iedere
bocht van de rivier een ander
landschapsbeeld met
een eigen identiteit. Het unieke
meanderlandschap, de diep in de
rotsen ingesleten Moezel,
is een 1000 jaar oud
cultuurlandschap en het oudste
wijnbouwgebied van Duitsland:
hier woonden de Germanen en
vestigden zich de Kelten en
lieten de Romeinen bouw- en
kunstmonumenten achter.
Laatstgenoemden hebben ook een
stempel gedrukt op de
drinkcultuur,
zoals een benaming van een
bepaald wijnglas toont, de "Römer",
de “Romein”.
Elk nog zo kleine Moezelplaatsje
heeft zijn eigen wijn en
folkloristisch feest.
Wijnproeven in
“wijnkelderatmosfeer” is een
vast bestanddeel van een
verblijf aan de Moezel.
Eén van die kleine
Moezelplaatsjes is Bremm,
gelegen tussen Cochem en
Bernkastel-Kues en vooral
bekend door de hoger reeds
vernoemde “Bremmer Calmont“. Het
is hier in Bremm in
Hotel Weinhaus Berg dat Rina &
ik onze "derde thuis" hebben, na
onze woonplaats in
Meeuwen-Gruitrode en Oostenrijk,
onze "tweede thuis".
Jaarlijks vertoeven Rina & ik
drie- tot viermaal per jaar bij
Werner & Karin Berg, de
eigenaars
van Weinhaus Berg. Ook voor 2010
zal dat niet anders zijn. Als we
onze planning kunnen
verwezenlijken
zullen we er dit
jaar viermaal verblijven, te
beginnen met het
carnavalsweekend van 12 tem 15
februari.
Ook dit jaar zal
wandelen en genieten van alle
geneugtes van een goed hotel
onze dagen vullen.
De
wandelingen die
op het programma staan staan in
teken van ons groepsweekend van
1 mei
met de fans van
"Die Batseklatsers" en van "Drie
Biejein Geraap", dit jaar ook
al
voor de achtste opeenvolgende
keer.
Programma
Vrijdag
12 februari 2010: winterwandeling St. Aldegund - Alf, heen
via de wijnbergen, terug via de Moezel.
- afstand: ca. 7km
- wandeltijd: ca. 2 uur
Omdat
Bremm altijd ons "Wohnort" is wordt het na vijftien vakanties in
zeven jaar al wat moeilijker om voor de groep niet al te zware
wandelingen te zoeken. Daarom willen Rina & ik het vandaag eens
proberen tussen St. Aldegund en Alf.
Het
heeft aan de Moezel behoorlijk gewinterd en het groen van de andere
jaren heeft plaats moeten ruimen voor een wit sneeuwtapijt.
We
vertrekken aan de parking "Am Moselstausee" en wandelen zo langs de
kerk omhoog richting Klosterklammerstraße. Aan het begin van deze
straat liggen nog heel mooie "vakmanhuizen".
Ter
hoogte van "Im Bungert" verlaten we de bewoonde wereld en wandelen
weer een stukje hoger de wijngaarden in. Al vlug is het duidelijk
dat we voor vandaag een goede keuze gemaakt hebben. We zitten met
verse sneeuw, op een hoogte van ca. 150Hm, zo'n 60m hoger dan de
Moezel, en daardoor mooie, zwart-witte uitzichten op St. Aldegund,
Bullay en Neef.
Dan
gaat het via een paar "Serpentine" hoger het bos in. Nu krijgen we
een soort "Oostenrijk gevoel", wat dat ook zijn mag. Eenmaal uit het
bos worden de zichten nog mooier. Voor ons duikt de bergkapel van
Alf op waar we een prachtig sneeuwpanorama heeft op de wijnvelden
van Bullay, op de Moezel en nu ook op Alf. De uitzichten op en in
Alf zijn alles behalve mooie want dit Moezeldorp ziet er echt grauw
en grijs uit. Vanaf de bergkapel gaat het via de Solligstraße en de
Bergstraße naar de Ferdinand-Remy-Straße waar Rina & ik een korte
koffiepauze inlassen in Bömer's Mosellandhotel.
Via het
fiets- en wandelpad langs de Moezel gaat het dan terug naar St.
Aldegund waar Rina & ik ons tegoed doen aan "Kaffee & Kuchen" bij de
plaatselijke bakker in Café Treis
gelegen Am Moselstausee. Hier staat ook
onze auto en dus is de "Rundweg" voltooid.
Het was
onverwacht een heel mooie wandeling en nog meer een prachtige
wintervakantiedag.
Zaterdag 13 februari 2010:
winterwandeling
Bremm - Neef - Senheim via de wandelpaden langs de Neeferbach en Auf der
Schob. Terug via openbaar vervoer vanuit Senhals.
- afstand: ca. 13km
- wandeltijd: ca. 4,5 uur
Bovenstaande wandeling van ca. 10km was de
bedoeling maar ....
Omdat
we met het openbaar van Senhals terugkomen naar Bremm starten we
onze wandeling aan het hotel Weinhaus Berg. Het heeft vannacht nog
wat gesneeuwd en dat geeft aan deze wandeling toch weer iets extra.
De uitzichten op de Moezel, de Calmond, de Neeferberg die we al zo
vaak gefotofrafeerd hebben zien er totaal anders uit en worden nog
meer dan anders op de gevoelige plaats vastgelegd.
Na goed
35' zijn we aan het begin van de Bachtalstraße (103Hm). De
Neeferbach zal voor een hele tijd onze metgezel zijn. Na een uur
langzaam omhoog wandelen komen we aan een splitsing (170Hm) waar ons
eerste vraagteken opduikt. Welke van de twee paden loopt nu naar
Senheim. Er staat bij de linkse weg een bordje met de namen
Hochkessel (421Hm), Einsiedelei en N1. Richting het rechtse pad
staat geen bord. Omdat we zeker weten dat we omhoog moeten richting
"Auf der Schob" en omdat volgens de wandelkaart de wandelweg N1 deze
richting uitgaat beslissen Rina & ik de linkse weg te nemen die
omhoog loopt.
Hier
krijgen we weer het gevoel dat we op wintervakantie zijn in
Oostenrijk: prachtige natuur, heel veel sneeuw en een behoorlijke
stijging. Nog een paar keer komen we de bordjes "Hochkessel -
Einsiedelei - N1" tegen maar nergens Senheim wat toch ons doel
blijft. Na een uur omhoog wandelen beginnen we beide te twijfelen of
we onder wel de juiste keuze gemaakt hebben. We lopen nog 15' hoger
en onze wandelweg loopt verder en verder van van Senheim weg. We
hebben nu ca. 200Hm gedaan en hebben daar echt geen spijt van want
het is hier zo mooi, zo rustig en de omstandigheden zo speciaal dat
iedere dat we best nog door willen naar Hochkessel op een hoogte van
421Hm. We besluiten terug te keren en onder aan de splitsing de
situatie terug te bekijken en eventueel terug te keren Bremm. Wij
zijn toch al goed 2 uur onderweg en moeten nog minstens 2 uur terug
naar Bremm.
Onder
aan de Neeferbach nemen we 100m het rechtse pad dat we een paar uur
geleden "links" hebben laten liggen en wat staat daar: SENHEIM. We
kijken elkaar even aan en zonder iets te zeggen stappen we niet naar
Bremm maar zal Senheim toch ons eindpunt zijn zonder te weten wat
nog komt en hoelang het nog duurt. Nog verschillende keren twijfelen
we of we wel op het juiste pad zitten en telkens duikt dan zo'n
vervallen bordje op met de bevestiging dat we ooit in Senheim gaan
geraken.
Na goed
4 uur wandelen komen we Senheim aan. De foto's zullen duidelijk
maken dat we er een geweldige winterwandeling van gemaakt hebben
ondanks of zeker door dat we verkeerd zijn gelopen.
Het
enige negatieve van deze prachtige dag is dat er in Senheim NIETS
open om te eten of drinken; geen café, geen restaurant, geen bakker,
geen winkel, NIETS. We hebben ons dan maar op een bankje bij de
bakker neergezet en alles opgegeten en gedronken wat we vanmorgen in
de rugzak hadden gestoken; een paar Isostarrepen, een paar Leo's en
onze volledige voorraad drank.
Van
Senheim wandelen naar Senhals waar we aan bushalte "Brucke" om
15h34' de bus nemen naar Bremm waar we via "Linie 711" voor 6,20 Euro en
15' later aankomen.
In
Weinhaus Berg is het traditie dat op zaterdagnamiddag van het
carnavalsweekend de eigenaars Werner & Karin trakteren met Kaffee &
Kuchen. Omdat we vandaag alleen maar calorieën verbruikt hebben doen
we ons meer dan tegoed aan de vele lekkernijen om terug wat
evenwicht te brengen in verbruikte en ingenomen calorieën.
Zondag
14 februari 2010:
Valentijnsdag & winterwandeling Bremm - Ediger -
Eller - Bremm
- afstand: ca. 8,5km
- wandeltijd: ca. 3 uur
Valentijnsknuffel
Al is het voor een lach of een
traan,
ik hoef je maar te roepen en
jij komt eraan.
Je bent daarom ook de Valentijn
die deze "Tirolerknuffels"
waardig zijn.
Winterwandeling Bremm - Ediger -
Eller - Bremm
- afstand: ca. 8,5km
- wandeltijd: ca. 3 uur
De bedoeling was om vandaag via de Neeferbach en
de Ankerbach naar Onkel Tom's Hütte te wandelen en terug te komen
via Lehkopf. Omdat we gisteren al een heel stuk van dit traject
gedaan hebben en vooral omdat er vannacht weer een "pakske" sneeuw
is bijgekomen zien we af van deze wandeling. We hebben voor de groep
toch al een aantal keuzes om naar Onkel Tom's Hütte te wandelen en
bewaren we deze geplande wandeling voor 2011.
Als alternatief hebben Rina & ik gekozen om via
het fiets- en wandelpad van Bremm naar Ediger te wandelen, afstand
ca. 4km, dan via de Kirchstraße richting Bergstraße (van Hm 98 naar
Hm 144). Via het wijnpad aan wijnberg "Osterlämmchen" gaat het dan
naar Eller.
In Hotel Moselterrasse zijn we net op tijd om van
de warme keuken te proeven want het is vandaag carnaval in
Ediger-Eller en tot 13h is de warme keuken open, erna enkel nog
"Kaffee & Kuchen". Laat het nu juist 12h30' zijn als we in Eller
aankomen, goed op tijd voor een heerlijke goulashsoep en natuurlijk
blijven we ook tot na 13h om nog te proeven van het heerlijk gebak.
Tussendoor zien we van op het terras van Hotel Moselterrasse de
carnavalsstoet voorbij trekken.
Rina & ik maken deze wandeling vandaag niet
alleen. We hebben het fijne gezelschap van Mien & Ruud uit Bladel /
Noord Brabant / Nederland. Mien & Ruud komen ook al een aantal jaren
in Weinhaus Berg en wij hebben ook nog de Alpenlanden (Rina & ik
vooral Oostenrijk, Mien & Ruud in Südtirol, Zwitserland, Oostenrijk
en Oberstdorf in Duitsland) als gemeenschappelijke hobby. Ook voor
vandaag kunnen we zeggen dat we een geslaagde wandeling gemaakt
hebben met alles erop en eraan: veel sneeuw, mooie omgeving, niet te
zware wandeling, goed van eten en drinken en vooral leuk gezelschap.
Op het vlakke wandelpad tussen Bremm en Ediger zijn menige bergen
beschreven, heel wat hotels hutten gekeurd en kilometers wandelingen
in de bergen tot een goed eind gebracht. Mien & Ruud, bedankt voor
de fijne dag.
Maandag
15 februari 2010: terugweg via Greimersburg
Alweer
onze laatste dag van een zeer geslaagd winterweekend. In het naar
huis rijden willen Rina & ik nog een korte wandeling maken vanuit
Greimersburg naar de Göbelsmühle. Greimersburg ligt op een hoogte
van ca. 420hm en dat was te merken. De weg van Landkern naar
Greimersburg is niet sneeuwvrij en in het dorp zelf is er geen
doorkomen aan. Sneeuwruimers proberen de weg enigszins wat rijklaar te
maken voor de inwoners wat in de smalle straatjes niet zo simpel is.
Rina & ik besluiten om van ons wandelplan af te zien en stilletjes
naar huis te rijden. Eens thuis heb ik contact genomen met de
eigenaars van de Göbelsmühle die mij wisten te vertellen dat ook zij
enkel met sneeuwkettingen op hun terreinwagen aan de molen geraakten
en er de laatste dagen weinig of geen activiteit was in het Enderttal.
Boven
Jaargang 8 - editie 16
|
