Bremm / Mosel van 16 tem 19 februari 2007.

Omdat er ook in 2007 "Aktionstage" zijn in Weinhaus Berg hebben Rina en ik ons ingeschreven

voor "Karnevals Fluchtburg Berg"  van 16 februari tem 19 februari.

"Kein Pappnasen - kein Helau - kein Alaaf - nur ein paar Luftballons". Maar ook aan de

Moezel kunnen ze carnaval vieren en wij weten van uit het verleden dat het in Weinhaus Berg

er in deze periode best gezellig is.

Eigenlijk is deze korte vakantie een nieuwe start na onze eerder afgebroken vakantie in

Großarltal/Oostenrijk in september 2006, vandaar ook dat we nu onder ons twee

gaan en niet met een grotere groep zoals we de vorige twee jaren met carnaval gedaan hebben.

Met een grote groep van ca. 45 personen zijn we weer in Bremm van 28 april tem 1 mei 2007

en dan hebben we het hele Weinhaus Berg voor ons alleen en zal er op de deur het

bordje "Alle Zimmer belegt" hangen.

Al in de Romeinse tijd was Bremm een wijndorp met steile wijnhellingen. De wijngaarden

van Bremm liggen op de steilste helling van Europa. Deze helling, de Bremmer Calmont

heeft een hellingspercentage van maar liefs 65 graden. Machinaal bewerken is door

de steilte niet mogelijk, men is dus aangewezen op handwerk. Bremm zelf heeft een

historisch dorpsbeeld met oude vakwerkhuizen, pleinen en fonteinen. Het bekendste

huis is het Storchenhaus. De laatgotische Laurentiuskirche heeft een prachtig barokaltaar.

Vanuit het dorpscentrum leidt een wandelroute met ladders en kettingen naar de top van de

380 meter hoge Calmont. Boven gekomen heeft u een fenomenaal uitzicht op de hele Moezelregio.

Het is een ware belevenis maar niet voor iedereen geschikt, zeker niet bij regenachtig weer.

Ook nu verbleven we in Weinhaus Berg en ook nu hadden we niets te “mekkeren”.

Weinhaus Berg van Werner & Karin Berg is een familiehotel met een uitstekende keuken

en hun kamers zijn allen voorzien van het nodige comfort. Prijs/kwaliteit is zeker hun grote troef,

samen met de service van heel het personeel.

Vrijdag 16 februari 2007 - Wandeling van Bremm naar St. Aldegund. 

Heen via wandelwegen in de wijngaarden en de verschillende uitzichtpunten.

Terug via de sluis van St. Aldegund en de Moezeloever. 

Wandelnummering: nr. 1 en S1

Zuivere wandeltijd: ca. 2h30' 

De wandeling start om 13h35' aan ons hotel Weinhaus Berg in de Moselstraße en gaat via de Calmontstraße richting Neef tot aan het wandelbordje "St. Aldegund 2,5km". 

Hier volgen we wandelroute nr. S1 en lopen dan een blokje om naar uitzichtpunt "Neef", vervolgens wandelen we verder naar wandelpad S1 en komen zo aan de bosrand waar we links afslaan. Tot dit punt is wandelweg S1 tarmac en licht hellend. Het bospad is iets steiler tot we aan het volgende uitzichtspunt komen. Dit is het hoogste punt van de wandeling, het is nu 14h30'. Hier heeft men een mooi zicht op Neef en in de verte zien we ook Bullay liggen. Van St. Aldegund is in de verste verte nog niets te zien.

Vanaf nu gaat het langzaam bergaf tot we aan een kapeltje komen met een groot wit kruis waar we een prachtig uitzicht hebben op St. Aldegund. De bergkapel van St. Aldegund komt vanaf dit punt echt mooi tot zijn recht. 

Via het steil dalend pad gaat het nu naar het historische St. Aldegund maar eerst gaan we via een kleine afslag nog naar de bergkapel, dachten we. Dit pad komt niet aan de bergkapel maar wel aan een extra uitzichtpunt: St. Aldegund ligt aan ons voeten. Hier maken we ook kennis met twee inwoners van St. Aldegund en zo komen we te weten waar we de sleutel van de bergkapel kunnen halen. De officiële benaming van deze bergkapel uit 1144 is "Apud Sanctam Aldegundam", voor ons gewoon de Heilige St. Aldegundis. Hoe zou dit dorp aan zijn naam gekomen zijn?

De sleutel zelf halen we niet maar Rina en ik maken er wel een afspraak om de sleutel te halen als we in april met de groep terugkomen. De dame is zo onder de indruk van het feit dat een groep "buitenlanders" haar "Ort" komen bezoeken dat ze me een voorstel doet om op 28 april een gratis gids ter beschikking te stellen om met hem de bergkapel, het oude dorpsschooltje, de vakmanshuizen uit de jaren 1500 en 1600 in de Christophorusstraße, de dorpskerk, enz te bezoeken. Dit kunnen we niet afslaan, we bedanken de lieve mevrouw en wandelen even naar de bergkapel, maken wat foto's aan het schooltje en gaan via de vakmanshuizen naar de Moselstausee waren we "Einkehren" in Café Treis. Het is nu 15h30' en als we voldaan terug op de stoep staan is het 16h35', slecht kan het hier niet geweest zijn. 

Via het fiets- en wandelpad langs de B49 en de Moezel wandelen we terug naar Bremm. Langs het Moezelwandelpad kan het maar voor een gedeelte want de tunnel tegenover ons hotel staat nog blank door het hoogwater van de Moezel. Mocht het nog een week langer geregend hebben dan was ons verlof waarschijnlijk niet doorgegaan want in de kelders van ons hotel staat er nu nog water.

Zaterdag 17 februari 2007: Wandeling Bremm - Neef - Klosterstuben - Niederwald - Hochkessel - Petersberg - Eulenköpfchen - Kruisweg - Neef - Bremm.

Rondwandeling aan de Petersberg in Neef. 

Duur van de wandeling: 4h15'

Wandelnummering: nr. 1 - nr. N1 en N2

Ook deze wandeling vertrekken Rina en ik aan Weinhaus Berg, het is 9h30'.  Ook vandaag kunnen we nog niet door het tunneltje en dus steken we de Bundesstraße maar bovengronds over om via het wandel- en fietspad langs en de brug over de Moezel naar Neef te wandelen. Om de wandeling wat in te korten kan men ook aan de Moezelparking in Neef starten.

Van Neef wandelen we terug, via nr. 1, N1 en N2, langs de Moezel richting de "Klosterstuben". Hier hebben we weer een mooi zicht op Bremm, Weinhaus Berg en de Bremmer Calmont aan de overkant van de rivier. De Bremmer Calmont is de steilste wijngaard in Europa (tot 60° helling) en hierin bevindt zich ook de Calmont Klettersteig. Als we tegenover ons hotel staan zijn we juist 1h onderweg.

Bremmer Calmont

Dit is een wandeling/kleffertour van ca. 7km van Bremm naar Ediger-Eller of omgekeerd,

te doen in ca. 2h30' à 3h. Rina en ik hebben hem al op het palmares staan en we vonden

het de moeite: gezonde inspanning met steeds adembenemende uitzichten op de

Moezel en de wijndorpjes Alf, St. Aldegund, Bremm, Ediger-Eller, ....

Stevig schoeisel, wat eten en drinken, geen hoogtevrees hebben en droge

ondergrond zijn wel noodzakelijk. Met wandelstokken heeft men meer last dan plezier

omdat men regelmatig gebruik maakt van kabels en ladders. 

Terug naar onze wandeling van vandaag. Van de "Klosterstuben" wandelen we via nr. 1 nog steeds langs de Moezel, eerst met Eller aan de overkant en dan de andere deelgemeente Ediger. Om 11h45' komen we aan het bordje "Hochkessel". Hier verlaten Rina en ik het Moezelwandelpad (hoogte ca. 100m), we bevinden ons nu in "Niederwald" - het lijkt wel Oostenrijk. Het wandelpad loopt nu toch behoorlijk steil bergop en aan het uitzichtpunt op Ediger-Eller houden we even een rust- en drinkpauze. Na 35' klimmen en een hoogteverschil van ca. 180m overwonnen te hebben komen we boven en zijn de zwaarste inspanningen achter de rug.

Vanaf nu gaat het via N1 steeds bergaf en we komen om klokslag 13h bij de Petersbergkapel.  

Hier op de Petersberg ( hoogte 222,8m) bevindt zich een weerstation, de Petersbergkapel uit 1138, het kerkhof van Neef, de uitzichtpunten "Petersberg" en "Eulenköpfchen". De uitzichten aan "Eulenköpfchen" behoren tot de top twaalf van bezienswaardigheden aan de Moezel.

Vanaf hier kan men via de kruisweg en trappen of via de Klosterstuben terug naar Neef. Aangezien wij op tijd in het hotel willen zijn voor het traktaat met "Kaffee und Kuchen" nemen we de korste weg naar Neef. Boven vertrekken Rina en ik om 13h15, nuttigen nog iets in Gasthof "Eulenköpchen", klinkt mooier dan dat het is, in Neef en komen in Bremm terug aan om 14h30'. 

Voor echte wandelaars is deze wandeling een aanrader, zowel in lengte als wat de moeilijkheidsgraad van het parcours betreft. Zeker het stuk naar de "Hochkessel" is steil en de wegbewijzering laat juist op dit stuk te wensen over. Mogelijk is de stormschade die er geweest is hier deels schuld aan.

Zondag 18 februari 2007: Wandeling aan het Pulvermaar

Wandeling aan het Pulvermaar in Gillenfeld /Eifel, 30km van Bremm. Op de terugreis maken we natuurlijk een tussenstop in Bad Bertrich voor ons vieruurtje in Hotel Residenz. Als we hier in de buurt komen moeten Rina en ik toch ons "Bad Bertricher Schwanen-Windbeutels" gebak gaan eten.

Wandeling Gillenfeld - Pulvermaar - Strohner Märchen - Trautzberg - Strohn - Gillenfeld.

Afstand: 12 à 14 km 

Zuivere wandeltijd: 3h30'

Rina en ik starten onder een stralende zon onze wandeling om 10h35' aan de parking in de Strohnerstraße in Gillenfeld. Via de "Friedhofweg" en de "In Weingarten" kuieren we richting de wandelweg "Zum Pulvermaar". Dit stuk tot aan de parking van het Pulvermaar loopt voelbaar bergop en zeker het laatste stuk. We zijn nu een half uur onderweg. Het is vandaag zondag en de parking staat al goed vol.

Het Pulvermaar, gelegen op 411m, kan men helemaal via een rondwandeling doen. Deze wandeling is zeer mooi, vrij vlak, in een loofbos, maar jammer genoeg heeft men nooit echt zicht op het meer omdat er tussen water en wandelweg loofbomen en struikgewas staan. Rina en ik verkiezen om halfweg de rondwandeling de afslag te nemen naar Strohner Märchen (ca. 426m) om zo via een heuvellandschap naar Strohn te wandelen. 

Als we uit het loofbos komen blijkt pas wat een stralende blauwe hemel we vandaag hebben. Het landschap waar we zielsalleen wandelen is echt prachtig. Heuvelachtig, mooie uitzichten en droge brede wandelwegen. Ondanks dat we een wandelkaart hebben missen we ergens (???) een afslag maar dat komen we pas te weten als we niet in Strohn uitkomen maar in Trautzberg. We hebben een hele omweg gemaakt maar door de pracht van de natuur is dit eerder een voordeel dan een nadeel. Van Trautzberg naar Strohn is nu ook niet zo ver en gelukkig moeten Rina en ik onze planning om naar de "Vulkanbombe" te wandelen niet veranderen.

In Strohn, het is nu 13h,  wandelen we eerst naar het kleine centrum waar we "Einkehren" in de "Vulkan-Stube". Dit is het café/bistro van het "Vulkanmuseum". Hier is het goed vertoeven en we kunnen het ook gebruiken ook. Om 14h starten we onze wandeling naar de "Lavabombe". 

"Vulkan-Stube", "Vulkanmuseum", "Lavabombe", is het hier wel veilig?

De "Lavabombe" is een grote lavasteen van 5m doormeter en heeft een gewicht van 120 ton. Deze lavasteen is in 1969 door een dynamietontploffing in een steengroeve vrij gekomen. 

De universiteit van Keulen heeft de steen onderzocht en had hem graag verplaatst naar Keulen maar de hoge verplaatsingskosten hebben hen weerhouden. In de winter van 1980/1981 hebben de inwoners van Strohn de lavasteen dan met een bulldozer naar de rand van het dorp gebracht omdat een bezoek in de steengroeve veel te gevaarlijk was. Sindsdien is het een kleine toeristische trekpleister.

Van de "Lavabombe" wandelen we terug naar het centrum, brengen nog een bezoek aan de "Hühner" op het pleintje en kuieren via het vlakke fiets-en wandelpad terug naar Gillenfeld. Om klokslag 15h staan we terug op ons vertrekpunt.

Maandag 19 februari 2007: Klooster Maria Laag

Rustig ontbijten, rekeningen betalen en afscheid nemen van Weinhaus Berg en Bremm. Op de terugweg brengen we een bezoek aan het klooster Maria Laach en maken een wandeling aan de Laacher See. 

Rondwandeling Laacher See.Terug via de sluis van St. Aldegund en de Moezeloever. 

Afstand: 8,100m

Zuivere wandeltijd: 1h55' 

Omdat we in het naar huis komen al zo vaak in Beilstein en Cochem geweest zijn rijden we nu eens naar Glees/Maria Laach. De plaatsnaam Laach dankt zijn naam aan het daar gelegen vulkanische meer. Normaal is het klooster in de wintermaanden op maandag en dinsdag gesloten maar op "Rosenmontag" maken de paters een uitzondering. Ons komt het goed uit want anders hadden we aan een gesloten poort gestaan. 

Het weer is droog maar nogal nevelig wat wel fijn is om te wandelen maar minder om te genieten van de natuur.

Om 11h30 starten we onze rondwandeling "Laacher See" in de richting van het uurwerk, de afstand vanaf de parking:  8,100km. Het is een mooie, vrij vlakke wandeling, tot aan de parking van de camping aan de rand van het water. Het eerste stuk doen we in een klein half uur. Vanaf dit punt loopt de brede wandelweg in een loofbos en dit gedurende een paar kilometer. Het laatste stuk van de rondwandeling loopt een stuk van het meer weg door de velden maar steeds met een uitstekende wegbewijzering. Klokslag om 13h25' staan we terug aan de auto. 

Na onze maaltijd in het zelfbedieningsrestaurant brengen Rina en ik een bezoek aan de tuinen, de bloemen- en plantenwinkel en natuurlijk de abdijkerk van Maria Laach. 

De basilika is in Staufische stijl gebouwd. Met haar twee dwarsschepen en twee groepen van drie torens vertoont de abdijkerk gelijkenis met de keizerlijke domkerken van Speyer en Worms. Kenmerkend voor Maria Laach is de westbouw met drievoudige torengevel en de vieringtoren met rombisch dak, die via een transept aan ronde flanktorens is verbonden.Bezienswaardig binnen de kerk is het praalgraf van paltsgraaf Hendrik II (+1095), dat evenwel pas in de 13e eeuw werd opgericht, evenals het daarbij horende stenen baldakijn dat thans het altaar overspant.

Boven

Tot weerziens in april/mei 2007.

Jaargang 5 - editie 7